Εκπαίδευση στην Ενεργό Πολιτειότητα  σε σχολεία ανοικτά , στην κοινότητα

Εκπαίδευση στην Ενεργό Πολιτειότητα  σε σχολεία ανοικτά , στην κοινότητα

Η Ενεργός Πολιτειότητα  προϋποθέτει την καλλιέργεια ενός γνωστικού και αξιακού  συστήματος ,  που διαμορφώνει τον/την ενεργό πολίτη.

Ο/η ενεργός  πολίτης είναι:

  • το άτομο που αναπτύσσει στάσεις, δεξιότητες και ικανότητες , για να συμμετέχει στα πολιτικά και κοινωνικά  ζητήματα μιας  δημοκρατικής  κοινωνίας.
  • είναι ενημερωμένος για τα κοινά, γνωρίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, ως άτομο και ως μέλος  της  κοινωνίας.
  • εκφράζει με τεκμηριωμένο λόγο την άποψη του.
  • απαιτεί διαφάνεια και δικαιοσύνη και αναλαμβάνει πρωτοβουλίες ατομικές και συλλογικές, που συμβάλλουν στην δημιουργία και διαφύλαξη μιας  δημοκρατικής ζωής.
  • συμμετέχει σε πολιτικές και κοινωνικές δομές διαμόρφωσης απόψεων ή λήψης αποφάσεων (Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πολιτικά κόμματα, συνδικαλιστικοί φορείς κ.α), αλλά και άτυπες συλλογικότητες (επιστημονικές ενώσεις, πολιτιστικοί σύλλογοι κ.ά)

Ο/η  ενεργός πολίτης συμμετέχει  στη δημιουργία της Κοινωνίας  των Πολιτών.

Στην Κοινωνία των Πολιτών τα άτομα και οι ομάδες που εμπλέκονται σε κοινωνικές δράσεις για το γενικό συμφέρον, δεν συνδέονται με το κράτος, ούτε διοικούνται από αυτό.

Σύμφωνα με τον Νίκο Μουζέλη, καθηγητή Κοινωνιολογίας (London School of Economics) , «οι πιο πρόσφατες θεωρίες,γύρω από την Κοινωνία των Πολιτών και τις συνθήκες ισχυροποίησής της, εστιάζονται σε έναν “ενδιάμεσο” χώρο μεταξύ κράτους και αγοράς: σε έναν αυτοκυβερνώμενο κοινωνικό χώρο, αποτελούμενο από θεσμούς, ομάδες, οργανώσεις οι οποίες λειτουργούν και κατά του άκρατου ατομικισμού της αγοράς και κατά του κρατικού αυταρχισμού»

   Η Εκπαίδευση οφείλει :

  • να συμβάλλει, σε σημαντικό βαθμό, στον  πολιτικό  εγγραμματισμό  του ενεργού  πολίτη ( Henry Giroux σε παράθεση από Drew, 2005- Kellner, 2009-Mayo, 2009).
  • Να  καλλιεργεί  γνώσεις και αξίες , που δίνουν την δυνατότητα στον  ενεργό πολίτη  να αποκτήσει μια δημοκρατική ταυτότητα.
  • Να καλλιεργεί κριτική σκέψη ,με την οποία ο/η ενεργός πολίτης να αναστοχάζεται , πάνω στον τρόπο διακυβέρνησης της κοινωνίας του και να δρα, με δημοκρατικό νου.
  • Να του διδάξει, πώς να ενεργοποιεί την ενσυναίσθηση για τον/την  συμπολίτη του, για να μπορεί να επικοινωνεί, να συνεργάζεται και συνδιαμορφώνει πλαίσια δημιουργικής,  αρμονικής συμβίωσης.
  • Να του δίνει εργαλεία αλλά και να του  καλλιεργεί δεξιότητες και ικανότητες, για  να δημιουργεί τα δικά του εργαλεία για την επίλυση σημαντικών κοινών κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων.

Η δημιουργία  μιας Κοινωνίας των Πολιτών,  ενός δυναμικού κοινωνικού χώρου συμμετοχής, όπου ο κάθε πολίτης προσχωρώντας με τη θέλησή του ,θα επιδιώξει τον κοινό στόχο της ευνομούμενης,  δημοκρατικής Πόληςαποτελεί οραματικό στόχο της Δημοτικής Παράταξης «Ενεργοί Πολίτες».    Ο στόχος αυτός θα υλοποιηθεί μέσα στα Δημόσια  Σχολεία, με  απογευματινά προγράμματα Εκπαίδευσης Ενηλίκων τα οποία θα καλλιεργούν την ικανότητα  της  Ενεργούς Πολιτειότητας  και θα παρέχουν Ολιστική Παιδεία.

 

* Η κ.Ελένη Πουλλά είναι Συντονίστρια Εκπαιδευτικού Έργου Αγγλικής Γλώσσας του ΠΕΚΕΣ Κρήτης και υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τη Δημοτική Κίνηση «Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες«

 

 

 

 

 

 

Απολιτίκ Οικονομική Διαχείριση Από Τη Δημοτική Αρχή Λαμπρινού

Απολιτίκ Οικονομική Διαχείριση Από Τη Δημοτική Αρχή Λαμπρινού

Με έκπληξη διαβάσαμε την ανακοίνωση της Δημοτικής Αρχής Λαμπρινού για την οικονομική διαχείριση 2014-2019. Από τις πρώτες κιόλας γραμμές αντιλαμβάνεται κανείς ότι η φράση «εξυγίανση στα οικονομικά» είναι το σλόγκαν που χρησιμοποιείται. Η οικονομική πολιτική του Δήμου δεν ήταν ορθολογική, όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά, ενώ λίγες γραμμές πιο κάτω διατυπώνεται ότι το 2014 οι καταθέσεις σε τραπεζικά ιδρύματα ξεπερνούσαν τα 25 εκατομμύρια ευρώ. Τα οποία βέβαια με τη «νέου είδους» διαχείριση που έκαναν τα έφτασαν στα 53 εκ. το 2018. Δεν μας λένε όμως πως κατόρθωσαν αυτό το οικονομικό «θαύμα». Οι δαπάνες μειώθηκαν από τα 85 εκατομμύρια το 2015 στα 69 το 2018. Ενώ από το 2017 προστέθηκε στις δαπάνες σχεδόν 1 εκ € για την αποπληρωμή του δανείου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο πλέον, αυξάνοντας το συνολικό ύψος της κατηγορίας αυτής (χωρίς να είναι έργο).

Κι αν βγάλει κανείς το κόστος μισθοδοσίας που είναι ανελαστικό θα καταλάβει ότι η «ορθολογική» διαχείριση έγινε στην ανταποδοτικότητα προς τους δημότες. Οι δημότες απαιτούν να βελτιωθεί η καθημερινότητα τους και θεωρούν αυτονόητο να επιστρέφουν ανταποδοτικά με έργα και δομές τα χρήματα του Δήμου συμβάλλοντας περαιτέρω στην ανάπτυξη του τόπου. 1.600.000 € ήταν μόνο οι τόκοι από τις καταθέσεις του Δήμου στα τραπεζικά ιδρύματα το 2018. Όσο το έργο της ανάπλασης του κέντρου.

Σημειώνουν επίσης ότι «επιβαρύνθηκε στο σύνολο της θητείας της με την εφαρμογή μνημονίου, έλεγχο Παρατηρητηρίου του Υπουργείου Εσωτερικών και capital controls». Για να δούμε τι έγινε στην πραγματικότητα και τι δήλωσαν οι ίδιοι το 2016 στον απολογισμό διετίας: Τα capital control ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2015, χρονιά η οποία η Δημοτική Αρχή Λαμπρινού είχε τις υψηλότερες δαπάνες από όλη την πενταετία και περισσότερες και από το 2014. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ότι στον απολογισμό της διετίας 09/2014-09/2016 αναφέρουν «Ολοκληρώθηκαν τριάντα (30) έργα συνολικού ποσού 14.209.675,32€», πράγμα το οποίο συνάδει με τα οικονομικά αποτελέσματα. Αλήθεια για τις επόμενες χρονιές μπορούν να πουν τα ίδια πράγματα;

Παραθέτουν επίσης στοιχεία για τον δανεισμό όπου ναι κατάφεραν στη πενταετία να τον μειώσουν από 26 σε 25,8 εκ. € δηλαδή μείωση 0.8 % , το οποίο βαφτίζουν «μείωση της έκθεσης του Δήμου στον υπέρογκο δανεισμό». Δεν νομίζουμε ότι χρειάζονται πτυχία οικονομικών επιστημών για να αντιληφθεί κάποιος την πραγματικότητα και πως αποτυπώνεται. Αλλά και για το Τεχνικό Πρόγραμμα μας παραθέτουν στοιχεία για το τι προβλεπόταν από πλευράς χρηματοδότησης ιδίων πόρων και κεντρικών αυτοτελών πόρων, αλλά δεν μας ενημερώνουν για το τι τελικά υλοποιήθηκε. Οι πραγματοποιηθείσες δαπάνες σε σχέση με τις προβλεπόμενες πιστώσεις που υπήρχαν για τα έργα δεν ξεπερνούν ετησίως τα 3 εκατομμύρια € για το διάστημα 2016-2018, παρόλο που κάθε χρόνο αυξάνεται το πλήθος των έργων που εγγράφονται στο πρόγραμμα τεχνικών έργων. Από τις αρχές του 2016 έως και το τέλος του 2018, δαπανήθηκαν για έργα 8,5 εκ ευρώ περίπου, ενώ στο ίδιο διάστημα η αύξηση των καταθέσεων του δήμου στις τράπεζες ήταν περίπου 25 εκ. Τι να το κάνει κάποιος αν οραματίζεσαι, αλλά δεν κάνεις πράξη αυτά που λες.

Το επόμενο στοιχείο της ανακοίνωσης το οποία είναι και σε μορφή πίνακα για να προκαλεί τις αισθήσεις, είναι αυτό των Δημοτικών τελών….Καλό είναι στο γραφικό αυτό να φαίνεται το τι έπραξαν όσον αφορά τα ανταποδοτικά τέλη το 2016 το 2017. Θέλουν να ξεχάσουν οι Δημότες ότι τα δύο αυτά χρόνια είχαν αυξήσει τα τέλη κατά περίπου 10% σε σχέση με το 2015, ενώ οι Ενεργοί Πολίτες έλεγαν σε όλους τους τόνους ότι δεν χρειαζόταν καμία αύξηση και υπήρχαν περιθώρια για μείωση; Και ενώ κατ’ αυτούς ήταν αναγκαίο και δεν μπορούσε να αποφευχθεί τι τελικά προκάλεσε στη διαχείριση των ανταποδοτικών τελών ; Πλεόνασμα άνω των 2 εκ € για το 2016. Για το 2017 δήλωναν «δεν τίθεται βέβαια θέμα μείωσης συντελεστή δημοτικών τελών αφού οι προϋπολογισθείσες δαπάνες για το 2017 είναι μεγαλύτερες των δαπανών του 2016», κατά τα άλλα τώρα αναφέρουν ότι ήταν αναγκαστική ενέργεια η αύξηση. Τα ίδια στοιχεία επεξεργαζόμασταν όλοι, η λογική μάλλον διαφέρει. Όσο δε για τις μειώσεις που αναφέρουν οι ίδιοι παραδέχτηκαν τέλος του 2017 ότι η ελάφρυνση στα τέλη που είχαν κάνει τα προηγούμενα χρόνια σε συγκεκριμένες κατηγορίες δημοτών (τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες και άτομα με αναπηρία κατά 50%) «εφαρμόστηκε σε ελάχιστες μόνο περιπτώσεις αφού οι περισσότεροι από τους δημότες μας που ενδιαφέρθηκαν δεν πληρούσαν το εισοδηματικό κριτήριο». Για τα τέλη κοινόχρηστών χώρων δεν αναφέρουν ότι ναι μεν μείωσαν κατά περίπου 30% το κόστος ανά τετραγωνικό, αλλά αύξησαν τους χώρους τους οποίους έδωσαν προς εκμετάλλευση. To 2015 τα ετήσια έσοδα από τη χρήση των κοινόχρηστων χώρων ήταν περί τις 750.000 €, ενώ το 2018 παρόλο τις μειώσεις που έχουν λάβει χώρα, τα έσοδα έχουν φτάσει τις 760.000 €.

Ο Αριστοτέλης έχει πει ότι «Τα πράγματα που πρέπει να κάνεις, τα μαθαίνεις κάνοντάς τα» . Δυστυχώς για το Δήμο Ηρακλείου δεν φτάνει η θέληση και 5 χρόνια είναι πολλά για να κριθεί κάποιος για τον αν μπορεί να κάνει αυτά που θέλει. Οι Δημοτικές Αρχές κρίνονται στις εκλογές για το έργο που παρήγαγαν, όχι γι αυτό που οραματίζονται να κάνουν αν συνεχίσουν με νέα θητεία. Η αντιπολίτευση κρίνεται γι αυτά που διατύπωνε καθ’όλη την περίοδο και το κατά πόσο ήταν εκεί, ήλεγχε και έκανε ρεαλιστικές προτάσεις. Στον δρόμο προς την κάλπη πρέπει να παρουσιάζεται η πραγματικότητα για να δοθεί η ευκαιρία στους Δημότες να κρίνουν τον κάθε υποψήφιο για το ρόλο που του δόθηκε και πως τον άσκησε.

Ηράκλειο: Από τις ψηφιακές λακκούβες στις λεωφόρους της πληροφορικής

Ηράκλειο: Από τις ψηφιακές λακκούβες στις λεωφόρους της πληροφορικής

Τα τελευταία χρόνια συντελείται γύρω μας με γρήγορους ρυθμούς μια μεγάλη επανάσταση. Η 4η βιομηχανική επανάσταση, που βασίζεται στην ψηφιακή τεχνολογία, στο διαδίκτυο των πραγμάτων, στα μεγάλα δεδομένα, στην διασύνδεση όλων των προηγούμενων με την ρομποτική, την τεχνητή νοημοσύνη, την βιολογία, την ιατρική, την τρισδιάστατη εκτύπωση, κάνοντας όλο και περισσότερο δυσδιάκριτο το όριο ανάμεσα στο τεχνητό και το φυσικό, το ψηφιακό και το βιολογικό.

 

Οι αλλαγές αυτές που συμβαίνουν και μας επηρεάζουν χωρίς καλά-καλά να το καταλαβαίνουμε, όπως η εξοικείωση που έχουμε αποκτήσει με τα έξυπνα κινητά, επηρεάζουν την ίδια την κοινωνία και τις λειτουργίες της συθέμελα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, πολύ νωρίς, από το 2010, ενσωμάτωσε στη δράση της πολιτικές για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Δηλαδή, στη θεμελίωση της οικονομίας στη γνώση και στην καινοτομία, με ανταγωνιστική οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα, και ταυτόχρονα οικονομία υψηλής απασχόλησης, με κοινωνική και γεωγραφική συνοχή.

Κι ενώ όλα αυτά τα κοσμογονικά συμβαίνουν γύρω μας, στον μικρόκοσμό μας, στο Ηράκλειο, οι πρωτοβουλίες της τοπικής αυτοδιοίκησης που θα δώσουν ώθηση στην οικονομία και στην ποιοτική ανάπτυξη του τόπου παραμένουν αποσπασματικές και μη λειτουργικές. Οι δημοτικές αρχές των τελευταίων χρόνων με τις επιλογές τους, χωρίς προγραμματισμό και συνέπεια, παρακωλύουν την μετάβαση στην ψηφιακή εποχή και προπαντός την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των δημοτών. Είναι ενδεικτικό, ότι, παρά το ότι το “Heraklion Smart City” διαφημίστηκε και διαφημίζεται με πομπώδεις φράσεις και με ένα χείμαρρο δελτίων τύπου, ελάχιστοι γνωρίζουν τις δημοτικές ψηφιακές υπηρεσίες, κι ακόμη λιγότεροι τις χρησιμοποιούν. Δυστυχώς, οι περισσότερες ψηφιακές υπηρεσίες που παρέχονται, ο ψηφιακός δήμος δηλαδή, είναι όπως και οι δρόμοι, γεμάτες ψηφιακές λακκούβες!

Το αρνητικότερο όλων όμως είναι, ότι δυσφημείται η ίδια η έννοια της “έξυπνης πόλης” και οι δημότες αποστρέφονται ή περιγελούν, ή ακόμη χειρότερο, σταματούν να εμπιστεύονται τις δημοτικές ψηφιακές υπηρεσίες που είναι αναγκαίο να ενσωματωθούν στη ζωή της σύγχρονης πόλης. Γιατί, η έννοια της “έξυπνης πόλης” συνίσταται στην αποδοτικότερη λειτουργία των παραδοσιακών δικτύων και υπηρεσιών με την χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορικής & Επικοινωνιών. Τα δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, μεταφορών, διαχείρισης απορριμμάτων, δίκτυα φωτισμού, ενεργειακά δίκτυα, στην “έξυπνη πόλη” έχουν στόχο να παρέχουν βελτιωμένες υπηρεσίες στους πολίτες και επισκέπτες. Να γίνεται εξοικονόμηση χρημάτων, αποδοτικότερη χρήση των φυσικών πόρων, να προστατεύεται το περιβάλλον και να ενισχύεται η τοπική οικονομική ανάπτυξη.

Για τους Ενεργούς Πολίτες είναι απαραίτητο ο ψηφιακός δήμος (e-dimos) να εξυπηρετεί τους δημότες και τους επισκέπτες της πόλης απλά, ταχύτατα και αποτελεσματικά. Να παρέχονται υπηρεσίες από απόσταση και από το κινητό, όπως π.χ. δημοτική ενημερότητα, Τ.Α.Π., έλεγχοι νερού, καθαριότητας, στάθμευσης, κυκλοφορίας και κάθε άλλη ανάγκη του δημότη ή του επισκέπτη. Η πρωταρχική μέριμνα μας ως δημοτική παράταξη είναι να μπορεί να εξυπηρετηθεί ο κάτοικος του δήμου, να λύνονται τα προβλήματα για καθαριότητα, επισκευή πεζοδρομίων/υποδομών, φωτισμό και πράσινο, με ένα τηλεφώνημα, με ένα μήνυμα, με εφαρμογή (app) κινητού, χωρίς να χρειάζεται να πάρει τηλέφωνο τον αντιδήμαρχο! Κάθε πρόβλημα που θα φτάνει στις δημοτικές υπηρεσίες, από οποιοδήποτε κανάλι επικοινωνίας, θα είναι δημοσίως ορατό στους πολίτες, μαζί με την κατάστασή του, και θα παρακολουθείται (και σε ηλεκτρονικό πίνακα στην Λότζια),  μέχρι να γίνει “πράσινο”, να επιλυθεί, δηλαδή. Γιατί, “έξυπνο Ηράκλειο”, είναι το Ηράκλειο που έχει λιγότερα προβλήματα, που γίνεται καλύτερο και κάνει τη ζωή όλων μας ευκολότερη και ομορφότερη.

Οι Ενεργοί Πολίτες ταυτόχρονα, οραματίζονται οι σύγχρονες ψηφιακές υπηρεσίες να οδηγήσουν την πόλη στις υπερλεωφόρους της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης. Επιδιώκουμε το «Έξυπνο Ηράκλειο» να ανήκει στην «Έξυπνη Ευρώπη», και να μετασχηματιστεί η πόλη σε κοινότητα ευημερίας, με τον καλύτερο συνδυασμό τεχνολογίας και ανθρώπινου κεφαλαίου. Για τους «Ενεργούς Πολίτες» το «Έξυπνο Ηράκλειο» είναι ισοδύναμο με το Κοινωνικό Ηράκλειο, το διασυνδεδεμένο και κοντά στον πολίτη, με ελεύθερο και ασφαλές δίκτυο μεγάλων ταχυτήτων – iraklio.WiFi – παντού, σε όλους τους δημόσιους χώρους, που ενσωματώνει δημοκρατικά και δημιουργικά τις τοπικές πρωτοβουλίες και τον αυθορμητισμό των δημοτών. Τα χρηματοδοτικά εργαλεία για την υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού είναι διαθέσιμα, τόσο από ευρωπαϊκούς, όσο και από εθνικούς και ίδιους πόρους, και υπάρχει η θέληση όλης της Ομάδας των Ενεργών Πολιτών και του υποψήφιου Δημάρχου Ηλία Λυγερού για αξιοποίησή τους.

Είναι ο κατάλληλος χρόνος στις επικείμενες δημοτικές εκλογές οι δημότες να επιλέξουν με γνώμονα το καλό της πόλης. Να επιλέξουν τις πολιτικές που διασφαλίζουν ότι τα δημοτικά έργα δεν εξαντλούνται μόνο σε “μεγάλα έργα”, που αφορούν πολλούς για λίγο, ή λίγους για πολύ, αλλά διαχέονται σε όλους τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης, προσφέροντας ευημερία με όρους διαφάνειας και αποτελεσματικότητας. Γιατί, το μέλλον ανήκει στα παιδιά μας, αλλά χτίζεται με τα υλικά των επιλογών μας σήμερα.

 

* Το άρθρο είναι του κ. Μπάμπη Κουτρούλη Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και υποψηφίου Δημοτικού Συμβούλου με τη Δημοτική Κίνηση «Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες» και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΝΕΑ ΚΡΗΤΗ” στις 16/4/2019

ΗΡΑΚΛΕΙΟ, η ΠΟΛΗ μας!

ΗΡΑΚΛΕΙΟ, η ΠΟΛΗ μας!

Η Πόλη είναι η καθημερινότητά μας. Είναι ο χώρος όπου χιλιάδες πολίτες ζουν και συνυπάρχουν. Εργάζονται, συνεργάζονται και παράγουν. Είναι ο τόπος όπου οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται και καταλαβαίνουν, με συνεκτικό και ενιαίο τρόπο, το ιστορικό παρελθόν αλλά και τα σύγχρονα περιβαλλοντικά προβλήματα. Βιώνουν τις ελλείψεις υποδομών. Ομογενοποιούν στάσεις και συμπεριφορές. Είναι το περιβάλλον που συναντώνται ιδέες και ρεύματα για τη Δημοκρατία, τη Συμμετοχή, την Οικονομία, την Ανάπτυξη, τον Πολιτισμό, την Κοινωνική Δικαιοσύνη, τη Συνοχή και την Αλληλεγγύη. Είναι χώρος Πολιτικής. Όπου δοκιμάζονται, επιτυχώς ή ανεπιτυχώς, οι λύσεις των προβλημάτων.

Τα τελευταία χρόνια, η Πόλη είναι η «κατοικία» όλο και περισσότερων ανθρώπων. Σύμφωνα με στοιχεία στην Ευρώπη το 75% του πληθυσμού ζει σε πόλεις. Στην Ελλάδα το αντίστοιχο ποσοστό υπερβαίνει το 60%. Τούτη η συσσώρευση πληθυσμού επιδρά στην ίδια του τη ζωή. Δημιουργώντας ανησυχητικές ή εκρηκτικές καταστάσεις όταν τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται. Όταν οι λύσεις αστοχούν. Όταν οι παρεμβάσεις δε γίνονται έγκαιρα και σχεδιασμένα.

Η  ατμοσφαιρική ρύπανση, ο θόρυβος, το κυκλοφοριακό, οι τόνοι των απορριμμάτων, το λιγοστό πράσινο, η καταπάτηση του δημόσιου χώρου και η υποχωρητικότητα απέναντι στα συμφέροντα είναι σύγχρονα προβλήματα. Όπως και η καταρράκωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας από την εντεινόμενη φτώχεια. Τις λογής ανισότητες. Την ανεργία. Τις διακρίσεις απέναντι σε συγκεκριμένες πληθυσμιακές ή μειονοτικές ομάδες, τους ηλικιωμένους, τις γυναίκες, τα παιδιά ή τα άτομα με αναπηρίες.

Τούτα τα προβλήματα ζητούν τη λύση τους. Όμως στο Ηράκλειο συνηθίσαμε τις καθυστερήσεις. Την αναποτελεσματικότητα. Ανεχθήκαμε την αυθαιρεσία. Υπομονετικά περιμένουμε τις οριστικές και τελεσίδικες απαντήσεις. Σε όλα τα παραπάνω.

Τώρα δεν χωρούν άλλες καθυστερήσεις. Η  Πόλη μας πρέπει να γίνει, επιτέλους, ελκυστική. Καθαρή και Υγιής. Με καθαρό και ασφαλές πόσιμο νερό. Με σωστή διαχείριση και διάθεση των αποβλήτων. Με πρόληψη, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή και άλλες μορφές ανάκτησης. Πρέπει να γίνει μια Πόλη ευχάριστη. Που θα επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με το πράσινο, σεβόμενη τα πάρκα, τις παιδικές χαρές και τα δένδρα της. Που θα σέβεται και θα φροντίζει τους ανοιχτούς δημόσιους χώρους της.

Έχουμε ανάγκη από μια Πόλη Αποτελεσματική και Βιώσιμη. Με πιο ήσυχους δρόμους και παραχώρηση χώρου στους πεζούς. Με πολιτικές μείωσης της κατανάλωσης, πράσινη μετακίνηση, τοπικές δράσεις για την κλιματική αλλαγή.

Θέλουμε μια Πόλη με αντοχή απέναντι στις φυσικές καταστροφές, ευαίσθητη απέναντι στις κοινωνικές κρίσεις. Με πολιτικές αντιμετώπισης της φτώχειας και της ανεργίας. Πολιτικές κοινωνικής συνοχής και αντιμετώπισης του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας.

Επιζητούμε μια Πόλη του Πολιτισμού, των Γραμμάτων, της Εκπαίδευσης. Που θα αντιμετωπίσει την έλλειψη ταυτότητας. Την ελλειμματική ανάδειξη της ιστορικής της συνέχειας, των φυσικών, πολιτιστικών και πολιτισμικών της χαρακτηριστικών.

Προσβλέπουμε τέλος σε μια Πόλη Καλοδιοικούμενη και Δημοκρατική. Με μια Δημοτική Αρχή με Όραμα και Ικανότητες. Που να εγγυάται τις δημοκρατικές διαδικασίες και να εμπλέκει τους Δημότες στη λήψη των αποφάσεων. Μια Πόλη που θα δίνει ουσία και περιεχόμενο στην έννοια του Πολίτη-Δημότη.

Γιώργος Χαλκιαδάκης είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου

με το ψηφοδέλτιο ΗΡΑΚΛΕΙΟ-Ενεργοί Πολίτες και υποψήφιο Δήμαρχο τον Ηλία Λυγερό

Η ανάκτηση της πόλης και του τόπου

Η ανάκτηση της πόλης και του τόπου

Τον προηγούμενο αιώνα στην Ελλάδα η αστυφιλία σε συνδυασμό με την έλλειψη εθνικού σχεδίου ανάπτυξης, διαμόρφωσε τον αστικό χώρο αποστεώνοντας την ύπαιθρο.

Στο Ηράκλειο ζήσαμε μια πολλαπλασιαστική μορφή του φαινομένου αφού ο πληθυσμός της πόλης στη διάρκεια ενός αιώνα τετραπλασιάστηκε.

Οι συνέπειες ήταν οδυνηρές και χαρακτηρίστηκαν  από πρακτικές κατανάλωσης του τοπίου, που λειτούργησαν σε βάρος της πόλης και  των χωριών. Φορτία τσιμέντου στην λογική μεγιστοποίησης του κέρδους διαμόρφωσαν την πόλη, που αναπτύχθηκε ενάντια στο μέτρο και την αρμονία, ενώ ταυτόχρονα εγκαταλείφθηκε η ύπαιθρος και χάθηκαν πρόσοδοι από την παραγωγική και πολιτισμική ιστορία του τόπου.

Η συσσώρευση πληθυσμού με την ταυτόχρονη άναρχη ανάπτυξη της κατοικίας, σε συνδυασμό  και με την έλλειψη σχεδίου, οδήγησε στη διαμόρφωση της πόλης χωρίς ταυτότητα,   στην οποία κατοικούν άνθρωποι  τηλεορασόπληκτοι, εφημεριδοφάγοι, άκριτοι καταναλωτές ειδήσεων και γεγονότων.

Ιστορικά όμως οι πόλεις  δημιουργήθηκαν στη φάση πολιτισμικής ανάπτυξης του ανθρώπου και είχαν στόχο να λειτουργήσουν στην κατεύθυνση ικανοποίησης αυτής της ανάγκης.

«Αν οι πόλεις είναι η κοινωνία χαραγμένη στο έδαφος και η κοινωνία είναι η εξιδανίκευση αυτού που συμβαίνει στο χώρο τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μια τερατογένεση στο Μινώταυρο και στο Λαβύρινθο παρά σε ένα νέο υψηλού επιπέδου πολιτισμό» (Μιχάλης Χαραλαμπίδης στο « Πόλεων και τόπου παιδεία»)

Το χαρακτηριστικό του τόπου μας είναι η πολυμορφία του τοπίου που σε συνδυασμό με την ιστορία , το φυσικό περιβάλλον και τη γεωγραφία μπορούν να αποτελέσουν συγκριτικό πλεονέκτημα του.

Αντί να το εκμεταλλευτούμε δυστυχώς οδηγηθήκαμε σε πόλεις κλώνους της Αθήνας που έχασαν τα χαρακτηριστικά τους, τσιμεντοποιήθηκαν, σκυθρώπιασαν, γέρασαν και ζουν περισσότερο τη νύχτα παρά την ημέρα.

Στη διαδικασία μεταφοράς πληθυσμού από την ύπαιθρο στην πόλη χάθηκε ο πλούτος, η ιστορία, η παραγωγική διαδικασία γενεών που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα άλλο οικονομικό και αναπτυξιακό πρόταγμα.

Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, το Ηράκλειο και οι άλλες μεγάλες πόλεις που δημιουργήθηκαν δεν κατάφεραν να ενσωματώσουν την ύπαιθρο χώρα.

Δεν τη σεβάστηκαν καν όπως δε σεβάστηκαν την ιστορία τους και το χώρο.

Ενώ παλιότερα οι πόλεις διέφεραν και ήταν εύκολα αναγνωρίσιμες σήμερα παρατηρείται το φαινόμενο της ομογενοποίησης και της απώλειας  των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους.

Τα ιστορικά τους κέντρα χάθηκαν στις στρεβλώσεις μιας άναρχης και χωρίς σχέδιο ανάπτυξης που σε συνδυασμό με την έλλειψη σεβασμού στο ιστορικά δομημένο περιβάλλον κατέστρεψε την ιδιοπροσωπία τους.

Πόλεις που αναπτύσσονται στη λογική της αύξησης και του κέρδους,  των εμπορικών κέντρων και των αυτοκινήτων,  και όχι πόλεις ανθρώπινες του δημόσιου χώρου και του δημόσιου λόγου.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα στη χώρα που λειτούργησε η εκκλησία του δήμου το κράτος υποκατέστησε το δήμο και χάθηκε η δημοκρατία.

Εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε το λόγο που πλέον κατοικούμε, δεν ζούμε ως πολίτες και συνακόλουθα γιατί γινόμαστε καταναλωτές και όχι παραγωγοί.

Κάποιοι θα πουν φταίει το κράτος και η έλλειψη πόρων. Γνώμη μου είναι ότι υπάρχει απουσία σχεδίου και οράματος.

Και τώρα τι μπορεί να γίνει; Υπάρχει άραγε δυνατότητα αντιστροφής της κατάστασης. Προφανώς και υπάρχει. Αρκεί να είναι σαφώς προσδιορισμένος ο στόχος, να υπάρχει όραμα, πολιτική σκέψη και  σοβαρή τακτική.

Πρώτα από όλα η πόλη πρέπει να ανακτήσει χώρο, να αναδείξει την ιστορία της, να γίνει ανθρώπινη.

Κατ’ αρχήν λοιπόν χρειάζεται μια διαδικασία αποσυγκέντρωσης των φορτισμένων περιοχών και ιδιαίτερα του ιστορικού κέντρου.

Να υπάρξει σεβασμός και να αναδειχθούν τα κληροδοτήματα της ιστορίας, που θα αποτελέσουν την σύνδεση του σήμερα με το χθες και σε μια διαδικασία αλληλοτροφοδότησης θα διαμορφώσουν κοινωνία πολιτών γιατί είναι προφανές πως αν αντιληφθούμε τον πλούτο από την ιστορική  και πολιτισμική πρόσοδο της πόλης μας θα μετατραπούμε από κάτοικοι σε πολίτες.

Παράλληλα θα πρέπει να υπάρξει ενίσχυση των ροών προς την ύπαιθρο όχι σε μια λογική αύξησης της κατοικίας αλλά σε μια προσπάθεια ανάπτυξης ενός νέου παραγωγικού προτύπου που θα συνδυάσει το μεγάλο κοίτασμα της χώρας τον πρωτογενή τομέα με τη γνώση και την επιστήμη.

Να αξιοποιηθεί ο μεγάλος πλούτος που έχουμε αφήσει ανεκμετάλλευτο και αφορά τη συσσωρευμένη γνώση και δημιουργική ικανότητα των μαστόρων της γης και των μοναδικών προϊόντων που μπορούμε και λόγω των συνθηκών να παράγουμε.

Θα περάσουμε έτσι από ένα πρότυπο οικονομίας παροχής υπηρεσιών σε μια παραγωγική διαδικασία που αν συνδεθεί με την ιστορία, τον φυσικό πλούτο του τόπου, τις αξίες και τον πολιτισμό, θα δώσει ώθηση ανάπτυξης στη συμβολική οικονομία .

Γι αυτό το λόγο όμως θα πρέπει η πόλη να λειτουργήσει ως χώρος πολιτισμικής ανάπτυξης και τα χωριά να αποτελέσουν τη νέα «βαριά βιομηχανία της χώρας».

Άλλωστε στη διαμόρφωση των πόλεων, στην αξιοποίηση και χρήση της γης, στην πυκνότητα των νοημάτων και των συμβολισμών τους, απεικονίζεται η πνευματικότητα των ανθρώπων.

 

* Το άρθρο είναι του κ. Αναστασίου Τσατσάκη , ΕΤΕΠ ΤΕΙ Κρήτης και υποψηφίου Δημοτικού συμβούλου με τη Δημοτική Κίνηση  «Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες» 

Hλίας Λυγερός στη Νέα Κρήτη : «Λίγα λόγια, περισσότερα έργα»

Hλίας Λυγερός στη Νέα Κρήτη : «Λίγα λόγια, περισσότερα έργα»

Έχουν περάσει ήδη πάνω από τέσσερα χρόνια από τότε που ανέλαβαν οι νεοεκλεγείσες αυτοδιοικητικές Αρχές Α’ και Β’ βαθμού. Αυτό που έντονα προβλημάτιζε τους αιρετούς τότε (αλλά και τώρα), ανεξαρτήτου χρώματος και παράταξης, ήταν η συνεχής μείωση των πόρων από το κεντρικό κράτος και η μεταφορά αρμοδιοτήτων ιδιαίτερα στους Δήμους, καλώντας τους να καλύψουν το επιπλέον κόστος με ιδίους πόρους.

Γράφει ο Ηλίας Λυγερός, επικεφαλής της παράταξης “Ενεργοί Πολίτες” και υποψήφιος δήμαρχος Ηρακλείου

Από το 2014 φτάσαμε στο 2019, έχοντας διανύσει τέσσερα οικονομικά έτη, όπου αναλύοντας τους “αριθμούς” μπορεί εύκολα κάποιος να διαπιστώσει τελικά το αν οι δημοτικές Αρχές ήταν παρούσες, αναλαμβάνοντας τον ηγεμονικό ρόλο (που επιβαλλόταν να έχουν) για την άμβλυνση των επιπτώσεων στην κοινωνία που επηρεάστηκε από την κρίση. Προφανώς για κάθε δήμο τα δεδομένα δεν είναι τα ίδια και πρέπει να ληφθούν υπόψη κι άλλες παράμετροι τοπικού χαρακτήρα. Όμως κάποια γενικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν μπορούν εύκολα να δώσουν την εικόνα στους δημότες για να κρίνουν τον ρόλο που τελικά έπαιξαν οι δημοτικές Αρχές.

Το βασικότερο ίσως όλων ερώτημα είναι αν οι καταθέσεις του κάθε Δήμου στα τραπεζικά ιδρύματα αυξήθηκαν ή μειώθηκαν στην περίοδο 2014-2017 (χρήσεις που έχουν κλείσει), δηλαδή αν τα έσοδα ήταν περισσότερα από τα έξοδα. Σε ένα δείγμα των μεγάλων δήμων της χώρας, αυτό που παρατηρεί κανείς είναι ότι υπήρξε αύξηση των χρηματικών υπολοίπων και σε μερικούς ιδιαίτερα σημαντική. Πώς μεταφράζεται όμως αυτό στον δημότη; Είναι γενική παραδοχή ότι οι Δήμοι δεν έχουν ή δεν πρέπει να έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα, καθώς δεν είναι εταιρείες και τα έσοδά τους ως επί το πλείστον προέρχονται από την άμεση και έμμεση φορολόγηση των δημοτών. Χρειάζεται, λοιπόν, μια ισορροπία, όπου η κοινωνία έχει ανάγκη, με επιστροφή των υπεραξιών, παράγοντας έργο και ιδιαίτερα ενισχύοντας τον κοινωνικό και πολιτιστικό χαρακτήρα. Η ανταποδοτικότητα των πόρων στους δημότες είναι υποχρέωση και όχι επιθυμία. Το περίσσευμα, όμως, που παρατηρείται φανερώνει ότι κάτι δεν πάει καλά με τις δαπάνες και ενώ υπάρχουν οι πόροι δεν αξιοποιούνται όσο θα έπρεπε. Αν ρωτήσει κανείς τον λόγο που συμβαίνει αυτό τους δημάρχους, θα λάβει την απάντηση ότι η γραφειοκρατία είναι τεράστια, οι νόμοι αλλάζουν συχνά, η έλλειψη προσωπικού και μελετών κ.λπ. Μετά την πάροδο όμως τεσσάρων και πλέον χρόνων, δεν πρέπει να ακούγεται η ίδια επιχειρηματολογία, ιδιαίτερα δε όταν έχουν παρουσιάσει στους δημότες από το 2015 το επιχειρησιακό τους πλάνο, όπως προέβλεπε ο “Καλλικράτης”, που αφορούσε όλη τη θητεία τους.

Ο πολίτης που ανήκει σε δήμο που εμφανίζει πλεονασματικές χρήσεις δεν μπορεί να αντιληφθεί τον λόγο που δε βελτιώνεται η καθημερινότητα και η ποιότητα ζωής του. Δεν μπορεί να κατανοήσει γιατί οι συναλλαγές με τους Δήμους δεν αυτοματοποιούνται και η εξυπηρέτηση να γίνεται και εξ αποστάσεως. Δεν μπορεί να μπει στη λογική ότι οι ανταποδοτικές υπηρεσίες (όπως καθαριότητα – ύδρευση – αποχέτευση) δεν είναι πραγματικά ανταποδοτικές. Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί ο Δήμος δε συμβάλλει στην αντιμετώπιση των ζητημάτων της φτώχιας, καθώς αυξάνουν καθημερινά οι δικαιούχοι κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης.

Η νοοτροπία τού να τοκίζονται οι καταθέσεις και να παραμένουν στην τράπεζα πρέπει επιτέλους να αλλάξει. Δεν είναι τυχαίο που τα προγράμματα “ΦιλόΔημος” Ι και ΙΙ για τη χρηματοδότηση έργων των Δήμων είναι στοχευμένα και αφορούν συγκεκριμένες ανάγκες (ύδρευση, αποχέτευση, αποκατάσταση Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων, προσβασιμότητα σε γεωργική γη, συντήρηση σχολικών κτηρίων, αναβάθμιση παιδικών χαρών, προμήθεια μηχανημάτων έργου, κ.ά.). Είναι σαν να δίνει ένα βοήθημα στις δημοτικές Αρχές, δείχνοντας παράλληλα τον δρόμο που πρέπει να ακολουθηθεί και τις προτεραιότητες που πρέπει να μπουν.

Η πραγματικότητα είναι ότι λείπει η ορθή διαχείριση των πόρων. ανθρώπινων και μη. Η ρουτίνα της καθημερινότητας έχει αφεθεί να καταναλώνει όλη την προσπάθεια και η αδυναμία της σταδιακής διαφοροποίησης αυτής της πορείας από τους δημάρχους εμποδίζει τα βήματα προς τα εμπρός. Η κάθε δημοτική Αρχή πρέπει να δίνει το έναυσμα για αλλαγή του τρόπου λειτουργίας και αντιμετώπισης των προβλημάτων, χρησιμοποιώντας εργαλεία και επιτυχημένα μοντέλα που ήδη υπάρχουν και εφαρμόζονται στον υπόλοιπο κόσμο. Ο δήμαρχος πρέπει να έχει τον ηγετικό ρόλο που απαιτείται, διατηρώντας ενωτικό χαρακτήρα, προβάλλοντας τους στόχους και υποδεικνύοντας τις κατευθύνσεις στην ομάδα του, αξιοποιώντας τα στελέχη και το προσωπικό, δίνοντάς τους τις κατάλληλες θέσεις στο σχέδιο δράσης. Ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι διεκδικητικός, συμβάλλοντας στην άμβλυνση των πάγιων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι Δήμοι στις σχέσεις τους με το κεντρικό κράτος. Αν ο γιαλός είναι στραβός, πρέπει μέσα από τις κεντρικές ενώσεις να προωθηθούν λύσεις, έξω από κομματικά συμφέροντα. Ο χρόνος δεν είναι σύμμαχος και όσο και να φαντάζει άπλετος σε μια τετραετία εξαντλείται τάχιστα και όταν το αντιληφθεί κανείς, είναι πλέον αργά.

Οι δημότες πρέπει να αποφασίσουν και να δώσουν την ευκαιρία σε αυτούς που με τα διαπιστευτήριά τους μέχρι σήμερα έχουν την ικανότητα να υλοποιήσουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης με πρακτικές, αλλά και οραματικές πτυχές. Βασικός στόχος πρέπει να είναι η βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών, προτάσσοντας τη διαφάνεια και τη λογοδοσία για τη χρήση των πόρων, υλοποιώντας έργο σε όλο τον δήμο και όχι σε συγκεκριμένα σημεία μεγάλου ενδιαφέροντος. Δημότες και με διαφορετικού είδους προβλήματα είναι και αυτοί που κατοικούν εκτός των μητροπολιτικών κέντρων, οι οποίοι δεν πρέπει να νιώθουν απομονωμένοι ή διαφορετικής ταχύτητας πολίτες. Και κάποια στιγμή ο ίδιος ο δημότης πρέπει να αξιολογήσει και τα πρόσωπα που θέλουν να ηγηθούν, από τη διαδρομή τους, την εμπειρία τους, τις γνώσεις τους, την αποτελεσματικότητα τους και τον ρόλο τον οποίο άσκησαν όποτε βρέθηκαν σε θέση εξουσίας ή ελέγχου της εξουσίας. Στις επερχόμενες εκλογές πρέπει να ψηφιστούν αυτοί που θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα τα οποία χρονίζουν και επιδεινώνονται.

Πηγή : neakriti.gr

Προβλήματα Σχολικής Στέγης και Καταλληλότητας των Σχολικών Κτιρίων

Προβλήματα Σχολικής Στέγης και Καταλληλότητας των Σχολικών Κτιρίων

Σήμερα στο Δήμο Ηρακλείου λειτουργούν 101 νηπιαγωγεία, 71 δημοτικά, 20 γυμνάσια και 26 λύκεια. Για να κατανοήσει κανείς τις ανάγκες που υπάρχουν πρέπει να αναλύσει περαιτέρω τα δεδομένα που υπάρχουν και ίσως δεν είναι σε όλους γνωστά.