Καλο-Μελέτα κι έρχεται!

Καλο-Μελέτα κι έρχεται!

Πολλές φορές ακούμε γύρω μας συζητήσεις για τα δημόσια τεχνικά έργα κι αναφέρονται λέξεις όπως ωρίμανση, αδειοδότηση, μελέτη, δημοπράτηση,επίβλεψη, προσωρινή – οριστική παραλαβή, τεχνικοί όροι, οι οποίοι δεν γίνονται εύκολα κατανοητοί. Η σημασία τους όμως είναι μεγάλη για την πορεία ενός έργου. Κάθε έργο για να ολοκληρωθεί περνάει λίγο πολύ από όλα αυτά τα στάδια. Αρχικά, λοιπόν, υπάρχει η διαπίστωση της ανάγκης να γίνει σε μία περιοχή ένα έργο. Αν υπάρχει η πολιτική βούληση, προωθείται η ιδέα και ξεκινά η διαδικασία της εκπόνησης των απαραίτητων μελετών, όπως προβλέπει η νομοθεσία. Λαμβάνοντας τις κατάλληλες αδειοδοτήσεις από τους εμπλεκόμενους φορείς, μπορεί να ειπωθεί ότι το έργο έχει «ωριμάσει». Το επόμενο βήμα είναι να βρεθούν οι πόροι για την υλοποίηση του. Τηρώντας τις δύο αυτές προϋποθέσεις μπορεί να εξασφαλιστεί, ότι οι καθυστερήσεις στην περάτωση του, θα είναι περιορισμένες, η κοινωνική επιβάρυνση – ταλαιπωρία λιγοστή κι οι υπερβάσεις στον προϋπολογισμό ελάχιστες. Δεν πρέπει να παραλειφθεί βέβαια ότι είναι σημαντικό να υπάρχει συνεχής παρακολούθηση – επίβλεψη στο ευαίσθητο στάδιο της κατασκευής. Ενώ, όταν έρθει ή ώρα της προσωρινής και της οριστικής παραλαβής από τον ανάδοχο, θα πρέπει να ελέγχονται ενδελεχώς όλα τα σημεία του έργου, διότι πιθανές αστοχίες, μπορεί να έχουν άμεσο αντίκτυπο στη λειτουργικότητά του κατά την χρήση. Δυστυχώς στην Ελλάδα, ο χρόνος ωρίμανσης των έργων είναι αρκετά μεγαλύτερος από ότι αυτός της υλοποίησης. Οπότε για να φτάσει στο σημείο να «κόψει κάποιος την κορδέλα», τα στάδια που έχουν παρέλθει είναι πολλά.Το συμπέρασμα από όσα προαναφέρθηκαν, είναι ότι αυτός που έχει όραμα και επίγνωση των αναγκών της πόλης, πρέπει να έχει ως πρωταρχικό στόχο την ωρίμανση των έργων. Είναι η αφανής δουλειά η οποία όμως καθορίζει το πότε μπορεί προχωρήσει η δημοπράτηση τους.Ένα ακόμα πλεονέκτημα του να έχεις ώριμα έργα, είναι η εύκολη εύρεση πόρων από τα χρηματοδοτικά εργαλεία, ιδιαίτερα αυτά που είναι ανταγωνιστικά.

Οι Δημότες έχοντας φτάσει η ώρα του απολογισμού και της κρίσης της θητείας των προηγούμενων Δημοτικών Αρχών, πρέπει να ενημερωθούν γι αυτό το πολύ σημαντικό θέμα. Έτσι θα μπορούν να αξιολογήσουν πως αντιμετώπισαν το θέμα της μελέτης οι έχοντες τη διοίκηση του κάθε Δήμου. Κάθε χρόνο στον προϋπολογισμό εγγράφονται οι αντίστοιχοι κωδικοί (-74), που αναφέρονται στις διάφορες κατηγορίες μελετών σύμφωνα με τον προγραμματισμό που υπάρχει. Διαβάζοντας τα απολογιστικά στοιχεία, είναι εφικτό να δει κανείς τι από όσα προγραμματίστηκαν υλοποιήθηκε (είχε δαπάνες δηλαδή). Αφενός θα φανεί τι ποσοστό εκ του συνόλου των μελετών εκπονήθηκε, αλλά και σε τι ύψους δαπανών αντιστοιχούσε. Παρουσιάζοντας αυτά τα νούμερα μπορούν να βγουν αρκετά συμπεράσματα.Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται συνήθως σε απολογισμούς, όπως εξελίσσεται, είναι σε τελικό στάδιο, επικαιροποιούνται, ανασυντάσσονται, δεν δηλώνουν με σαφήνεια πόσο έχουν προχωρήσει και δεν δίνουν ένα χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης. Αυτό όμως που είναι εμφανές, και μπορεί να μετρηθεί είναι ο αριθμός των μελετών οι οποίες έχουν δημοπρατηθεί σε μία θητεία, δηλαδή αυτές τις οποίες δεν κάνει η τεχνική υπηρεσία και ανατίθενται σε αναδόχους μέσω διαγωνιστικών διαδικασιών. Πολλές μελέτες, σημαίνουν βούληση για έργο, ενώ μικρός αριθμός σημαίνει έλλειψη οράματος.

Μία Δημοτική Αρχή που έχει όραμα, πρέπει να έχει βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους. Όσο κάποια έργα υλοποιούνται, τόσο πρέπει να προετοιμάζονται και να ωριμάζουν τα επόμενα, συμπληρώνοντας τη μεγάλη εικόνα. Σαν ένα παζλ που κάθε έργο θα είναι ένα κομμάτι του συνόλου. Οι νέες Δημοτικές Αρχές πρέπει άμεσα να ιεραρχήσουν τις ανάγκες και να προχωρήσουν την ωρίμανση των έργων εκπονώντας τις απαραίτητες μελέτες είτε με ιδία μέσα, είτε αναθέτοντας τις. Ιδιαίτερα οι Δήμοι με οικονομική ευχέρεια, πρέπει να σχεδιάσουν τις παρεμβάσεις στην περιοχή τους. Παράλληλα θα πρέπει να διασφαλιστεί, η πλήρης συνεργασία των αρμόδιων υπηρεσιών με συνεχής αλληλεπίδραση μεταξύ τους, εξοικονομώντας πολύτιμο χρόνο. Αυτός που καλο-μελετά θα μπορεί να χρηματοδοτηθεί και να υλοποιήσει. Αυτό έχουν ανάγκη οι Δημότες, να δουν ότι υπάρχει μία ανταποδοτικότητα από το Δήμο. Οι «Ενεργοί Πολίτες» 5 χρόνια τώρα με την παρουσία μας, δείξαμε ότι διαθέτουμε γνώση, όραμα και λύσεις και πάντα στα Δημοτικά Συμβούλια θέταμε ως απαραίτητη προϋπόθεση την ύπαρξη ολοκληρωμένων μελετών και αδειοδοτήσεων για να προχωρήσει η υλοποίηση κάποιου έργου.

*Ο κ.Σπύρος Δοκιανάκης είναι Χημικός Μηχανικός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πατρών και υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με την παράταξη «Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες» και υποψήφιο Δήμαρχο τον Ηλία Λυγερό

πηγή : εφημερίδα Νέα Κρήτη

Έχω ένα όνειρο: Πύλη Δερματά, η Πύλη του Πολιτισμού

Έχω ένα όνειρο: Πύλη Δερματά, η Πύλη του Πολιτισμού

Το σημερινό Ηράκλειο είναι η πόλη των πολλών δυνατοτήτων και των απογοητεύσεων, ταυτόχρονα. Συνυπάρχουν και αντιπαρατίθενται αντίρροπες τάσεις στον πολιτισμό, στην ευταξία, στην λειτουργικότητα, στην αισθητική, στην ίδια την κοινωνία.

Νομίζω ότι η περιοχή της πόλης που με απόλυτο τρόπο συνοψίζει τα παραπάνω είναι η περιοχή της Πύλης Δερματά, στο τμήμα από το Λιμενικό Περίπτερο μέχρι και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας:

Ανατολικά, το παντελώς ασυντήρητο Λιμενικό Περίπτερο με τα σπασμένα παράθυρα να χάσκουν φρικιαστικά και οι μαδημένοι σοβάδες να υπογραμμίζουν το χάλι ενός κτιρίου που δεν πείθει ότι πρέπει να είναι διατηρητέο. Νοτιότερα, ένα πολυώροφο αιώνιο γιαπί, καλυμμένο (υποτίθεται) με μια λινάτσα-κουρέλι. Παραδίπλα, χαμένη ανάμεσα στα ασυντήρητα κτίρια, η Κρήνη Δελημάρκου, στεγνή και σε εγκατάλειψη. Δυτικότερα, η επίπεδη επιφάνεια – γιατί πλατεία δεν την λες – στη θέση της παλιάς Λαχαναγοράς, που δεν κατόρθωσε ποτέ να λειτουργήσει ως δημόσιος χώρος. Δυτικά, βρίσκεται το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας που, αν και τακτοποιημένο ως κτιριακό συγκρότημα, στέκει παράταιρα στο όλο περιβάλλον.

Βόρεια και μπροστά από όλα αυτά υπάρχει μια υπέροχη θάλασσα που το παράλιο τμήμα της, ωστόσο, από το Λιμενικό Περίπτερο μέχρι το Λιμανάκι της παλιάς Ηλεκτρικής, αποδεικνύει ότι δεν χρειάζονται πολύ προσπάθεια οι δημοτικές αρχές της πόλης για να μετατρέψουν το διαμάντι σε κάρβουνο: μπάζα, σκουπίδια, ακαταστασία και ρημαδιό!

Αφήνω τελευταία, την ίδια την Πύλη Δερματά, που βρίσκεται στριμωγμένη ασφυκτικά στην νότια πλευρά, καταμεσής του μικρού κόλπου, καταπλακωμένη απο τον δρόμο που περνάει από πάνω της. Αυτή η μικρή πύλη των Τειχών της Κάντιας, είναι η μόνη που έχει διασωθεί από τις πύλες του Κάστρου με πρόσβαση στη θάλασσα. Η πύλη που κουβαλά συμπυκνωμένη την ιστορία του δραματικού τέλους της πολιορκίας του πολύπαθου Κάστρου, όταν στις 27 Σεπτ. 1669 έφευγε από αυτήν και ο τελευταίος υπερασπιστής-του, αφήνοντας άδεια και ρημαγμένη την πόλη στα χέρια των Τούρκων του Κιοπρουλή. Αυτή η Πύλη της μνήμης το χειμώνα μετατρέπεται σε λίμνη με βρωμόνερα, και το καλοκαίρι γεμίζει σκουπίδια!

Η συσσώρευση όλων των παραπάνω αρνητικών καταστάσεων, στην ίδια περιοχή, δημιουργεί την αίσθηση του αδιέξοδου, ότι δεν υπάρχει τρόπος ανάταξης. Ωστόσο, όπως και το πιο βαθύ σκοτάδι της νύχτας είναι ο προάγγελος της μέρας που έρχεται, έτσι και η συσσωρευμένη πολεοδομική αταξία είναι ο πρόδρομος της πολεοδομικής και πολιτιστικής αναμόρφωσης της περιοχής.

Αυτό μπορεί να γίνει με την εφαρμογή της μελέτης της Παλιάς Πόλης, που θα αποδώσει όλη την περιοχή στον πεζό, στον κάτοικο και στον επισκέπτη. Ιδιαίτερα αυτό θα συμβεί με την δραστική μείωση της κίνησης ΙΧ στο τμήμα της παραλιακής λεωφόρου, με ταπείνωσή της στο θαλάσσιο μέτωπο, και άνοιγμα της λειτουργίας της Παλιάς Πόλης προς την παραλία. Να πέσει, επιτέλους, ο φραγμός που δημιουργεί ο παραλιακός δρόμος στην κίνηση κατοίκων, επισκεπτών και τουριστών. Να επικοινωνήσει ελεύθερα η πόλη με την θάλασσα!

Προσωπικά, με την υλοποίηση των παραπάνω οραματίζομαι, επιπλέον, την συνέργεια όλων των πολιτιστικών και πολεοδομικών θησαυρών της περιοχής με τη διοργάνωση ενός ετήσιου, κάθε Σεπτέμβρη, διεθνούς φεστιβάλ ποίησης με κεντρική εκδήλωση τις απαγγελίες στην Πύλη του Δερματά. Το ανακαινισμένο Λιμενικό Περίπτερο και η αναπλασμένη περιοχή που θα το περιβάλλει, η ζωντανεμένη Κρήνη Δελημάρκου, οι εγκαταστάσεις της παλιάς Λαχαναχοράς – υπέργειες και υπόγειες, το Ιστορικό Μουσείο και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, η Παλιά Πόλη με τον πολεοδομικό πλούτο της, και ο ίδιος ο Κόλπος του Δερματά, το λιμανάκι της Ηλεκτρικής και το υπέροχο βραχοανάγλυφο της ακτής, παρέχουν το καλύτερο πλαίσιο φιλοξενίας πολιτιστικών εκδηλώσεων αλλά και αναψυχής για τον Ηρακλειώτη και τον επισκέπτη της πόλης.

Βέβαια, οι πολιτικοί των έργων που δεν τελειώνουν ποτέ, αλλά ταλαιπωρούν τους Ηρακλειώτες, δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για να φυτοζωεί η ελπίδα – εξαργυρώσιμη στις εκλογές σε όσους είναι δεκτικοί σ’ αυτό, ακόμη – ότι, κάποια στιγμή τα έργα θα κάνουν την πόλη μεγάλη και τρανή. Απόλυτη ψευδαίσθηση, προφανώς. Ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Μεγάλοι δήμοι είναι αυτοί που – ανεξάρτητα από το φυσικό  μέγεθός τους – οι δημοτικοί άρχοντες υπηρετούν με ανιδιοτέλεια και σθένος τη διαχείριση των κοινών (res publica), και ταυτόχρονα εκτελούν με αποτελεσματικότητα το πρόγραμμα που τους έχουν αναθέσει οι πολίτες, με αξίες και όραμα.

*Ο κ. Μπάμπης Κουτρούλης είναι υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με την Παράταξη “Ηράκλειο – Ενεργοί Πολίτες”, με υποψήφιο Δήμαρχο τον Ηλία Λυγερό

 

πηγή : candiadoc.gr

Έκκληση στους νέους να μην χάνουν την ελπίδα τους…να μην φοβούνται.

Έκκληση στους νέους να μην χάνουν την ελπίδα τους…να μην φοβούνται.

Είναι γεγονός ότι σχετικά λίγοι νέοι άνθρωποι συμμετέχουν ενεργά σε διάφορες μορφές πολιτικής και κοινωνικής δραστηριότητας, αν και ορισμένα ζητήματα – ειδικά η υγειονομική περίθαλψη, η φτώχεια, ανεργία και η εκπαίδευση – μπορούν να εμπνεύσουν πολιτική δράσηκαι τους αφορούν άμεσα. Όσοι επιλέγουν τη λύση της μη συμμετοχής αφήνουν την επιλογή στους άλλους να τους παρασύρουν σε μια  κατεύθυνση, και να τους επιβάλλουν τις δικές τους αξίες. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να πληθαίνουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, γιατί πολύ λίγοι διεκδικούν  ένα καλύτερο αύριο.

 

Νέε και Νέα άκουσε!

Έχεις βαρεθεί να ακούς τα ίδια και τα ίδια και δικαίως δυσπιστείς. Οι αναχρονιστικές, παλαιοκομματικές πολιτικές τακτικές, η κακοδιαχείρηση, η ασυνέπεια και η κακή εικόνα του τόπου σου, της γειτονιάς σου, του χωριού σου, είναι σαφώς λόγοι να χάνεις την όρεξη σου για συμμέτοχή στις συλλογικές αποφάσεις του τόπου σου, την ελπίδα σου για ένα καλύτερο αύριο….όμως κοίτα καλύτερα γύρω σου και αναρωτήσου «Γιατί; Γιατί φτάσαμε εώς εδώ;» Όσοι και «εάν» κάποιοι, λέμε «εάν», από το πολιτικό προσωπικό βάζουν «το χέρι στο μέλι», όσοι μετατρέπουν την ψήφο σου αλλά και την εμπιστοσύνη σου, σε προσωπικά βολέμματα δεν αξίζουν την προσοχή σου και δεν είναι λόγος για να δυσπιστείς.

Οι εμπειρίες και οι μέχρι τώρα εικόνες σου είναι τραυματικές. Βλέπεις ανθρώπους γύρω σου να εκτιμούν την εύκολη λύση ως την καλύτερη δυνατή επιλογή. Και το πιστεύουν κιόλας! Γιατί ο κόσμος ξεχνά τι πέρασε χθές, ξεχνά τι έλεγε προχθές και αναμασσά δικαιολογίες για να υπερασπίσει την άστοχη επιλογή του σήμερα, στο τίμημα του «άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε».  Αλλά δε βλέπουν πως παρασύρονται από τη δύναμη της συνήθειας, από τη δύναμη που ασκεί πάνω τους ο «Δυνατός» ή ακόμα και από φόβο απέναντι στον Δυνατό.

Φόβος! Αυτό διαπιστώνω στο βλέμμα πολλών ανθρώπων που συχνά δε βρίσκουν επιχειρήματα ούτε και  τις κατάλληλες λέξεις να περιγράψουν την αλήθεια που βιώνουν, το παράπονο που νοιώθουν…αλλά αντί αυτού δοξάζουν κιόλας. Εδώ προκειται για μια τραυματική σχέση, για ψυχολογικό φαινόμενο, για σύνδρομο, όμοιο με το σύνδρομο της Στοκχόλμης. Πρόκειται για τη τάση του θύματος  να αναπτύσσει δεσμούς συμπάθειας και προσκόλλησης ή ακόμα και ταύτισης με το θύτη. Είμαστε όμηροι ενός ψυχολογικού εσωκλεισμού γιατί κάποιοι έχουν απαγάγει τα όνειρα μας, την ταυτότητα μας και το δικαίωμα μας να ζούμε αξιοπρεπώς.

Όπως και να το αντιληφθεί κανείς, βλέπεις πως όλοι μαζί συμβιώνουμε στην ίδια άσχημη πόλη, στο ίδιο απεριποίητο και ακαλαίσθητο περιβάλλον και αναπνέουμε  τον ίδιο αέρα. Έχουμε όμως δικαίωμα να ζήσουμε τα καλύτερα, να γίνουμε καλύτεροι. Οσοι δικαιολογούν την εξαπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων έχουν ήδη χάσει την αίσθηση της λογικής και του μέτρου. Δεν κατανοούν πως είναι ικανοί να αλλάξουν το κατεστημένο, να επαναστατήσουν, ώστε ο κάθενας μας ανεξάρτητα από την ιδιότητά του να μπορεί κάνει τη δουλειά του σωστά.

Μαζί με αυτούς κι ΕΣΥ, να αγωνιστείς για τη ζωή που δεν έχεις ζήσει, για μια ζωή πέρα από τις θεωρητικές προσεγγίσεις και τις ατελείωτες υποσχέσεις. Να ζήσεις στο εδώ, στο τώρα, στο νέο παρόν, με οδηγό τις αδιαπραγματευτες Αξίες και το Οραμα για μια δική σου Ζωή. Όσοι αρκούνται με τα λίγα πείθουν τον εαυτό τους πως είναι πολλά ή αρκετά για εκείνους. Μήπως γιατί θεωρούν ότι το αξίζουν; ΕΣΥ δεν πρέπει να αρκεστείς στα λίγα. Σου αξίζουν τα καλύτερα…είναι ηττοπάθεια να θεωρήσεις ότι δεδομένου της κρίσης «και πάλι καλά είμαστε». Λάθος σε όποιον πιστευει ότι είμαστε καλά, μόνο και μόνο επειδή κάλλιστα θα μπορούσαμε να είμαστε και χειρότερα. Μη τους δίνεις την αξία που δεν τους αξίζει. Μην τους  ευχαριστεις και από πάνω. Δε φρόντισαν ούτε εσένα, ούτε την ιστορία σου, ούτε και τα ιδανικά και τις αξίες σου, ούτε και το μέλλον σου. Το μόνο που φρόντισαν είναι η κατοχύρωση της καρέκλας τους.

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ

Μη σου φανεί κοινότυπο αλλα δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Γι΄αυτό μη τα παρατάς! Μην απαξιώνεις τους πάντες! Σκέψου ότι μέσα σε αυτούς που συμμετέχουν στα κοινά, είναι και κάποιοι που μπορούν να σε ακούσουν, που ζητούν τα αυτονόητα, αυτά που και εσύ τόσο καιρό αναζητάς, που μπορούν να ταυτιστούν με εσένα, που ακριβώς όπως κι εσύ αναζητούν να αλλάξει ο τόπος σου. Πιστεύεις πως τίποτα δεν θα αλλάξει.  Όμως κατά βάθος θα ήθελες να ανοίξεις τα μάτια και να μπορέσεις να απολάυσεις νέες δυνατότητες για μια καλύτερη ζωή.

Αντιδράς έντονα και απογοητεύεσαι, όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τις διακρίσεις, την αναξιοκρατία, τις οικονομικές ανισότητες και την ύπαρξη κοινωνικώς ευνοημένων πολιτών έναντι άλλων οικονομικά και κοινωνικά υποδεέστερων. Η αίσθηση πως η κοινωνία δεν επιβραβεύει τους ανθρώπους ανάλογα με την προσπάθειά τους, αλλά ανάλογα με τις γνωριμίες και τις διασυνδέσεις τους, συνιστά μια παθογένεια ιδιαίτερα ενοχλητική όχι μόνο για σένα αλλά και για εμάς τους λίγο μεγαλύτερους.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ

Μέσα σου ξέρεις ότι η αλήθεια έχει όνομα, καθώς και η λύση. Υπάρχει λύση. Ανοιξε τα μάτια σου και το μυαλό σου και μη δίνεις σε κανέναν την ευκαιρία να σε εξαπατήσει. Δεν είναι πουθενά γραμμένο ότι οι εκετελεστικές αρχές είναι «επτάψυχες», ούτε ότι δικαιούνται πολλαπλές ευκαιρίες στο εκλογικό στίβο, προκειμένου να ξαναπροσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη τους, τις κακοτεχνίες τους, τις ελλειματικές τους συμπεριφορές. Σκέψου πως κάθε εκτελεστική αρχή εκλεγεται για να παίρνει αποφάσεις, όχι για να δικαιολογεί τις αδυναμίες της.

ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ;

Να αναστοχαστείς! Δε ξέρεις από πού να αρχίσεις. Πελαγώνεις στην ιδέα ότι πρέπει να επιλέξεις, δυσκολεύεσαι να αρνηθείς στον πολλά υποσχόμενο «δικό μας άνθρωπο» όπως ο περιγυρός σου ή ο συγγενής σου συχνά αποκαλλεί και αδυνατείς να ασκήσεις κριτική στο έργο της δοκιμασμένης εκτελεστικής Αρχής. Όλοι μεγαλώσαμε με κριτική σκέψη και αξιώσεις για μια δημοκρατική ζωή . Κανείς δε περιφρόνησε το κοινό καλό, τον αγώνα για δικαιοσύνη και αξιοκρατία, όμως λίγοι το υπηρετούν  με πίστη. Να μετριάζεις την ένταση της πίστης σου χωρίς όμως να στρέφεσαι στο άκρο της δισπιστίας. Μην περιφρονείς τους πάντες. Η περιφρόνηση των πολιτών στα κοινά, συνήθως, συνεπάγεται με αδράνεια και έλλειψη πολιτικής βούλησης. Σ’ αυτήν την όχθη ΕΣΥ δε πρέπει να περάσεις.

Οι λόγοι, λοιπόν, για τους οποίους πρέπει οι πολίτες και δη οι νέοι, να ενδιαφερθούμε για την κοινωνία που ζούμε, πηγάζουν από τη δημοκρατία και από την ελευθερία να αγωνιζόμαστε για τα θέλω μας, γιατί μέσα από αυτόν τον αγώνα μπορούμε, πραγματικά, να γίνουμε ουσιαστικοί, παρεμβατικοί και αποτελεσματικοί, διεκδικώντας ένα καλύτερο μέλλον.

ΣΕ ΦΩΝΑΞΕ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ;

Αλήθεια σε φώναξε ποτέ κανείς να σου ζητήσει τη γνώμη σου; Ένοιωσες ποτέ ότι θα πας και θα εισακουστεί η άποψη σου, η πρότασή σου, η επιθυμία σου; Σκέφτηκες ότι μπορείς να στέκεσαι δίπλα τους και όχι απέναντι σε αυτούς που διοικούν το τόπο σου και συνεπώς χαράζουν τη καθημερινότητά σου και τη ζωή σου;

Σε παροτρύνω να βγεις και να μιλήσεις ανοιχτά! Δες θετικά την αλλαγή και τη συμμετοχή σου σε τακτικές ανοικτές λογοδοσίες. Θα αναρωτιέσαι πως θα δεις θετικά την αλλαγή, όταν για να πάρεις στα χέρια σου μια βεβαίωση ή ένα πιστοποιητικό, περνάς από σαράντα κύματα! Σκέψου τι είχες, τι έχεις, τι μπορείς να έχεις. Έχεις την δυνατότητα  να προσαρμόζεσαι στο συνεχώς μεταβαλλόμενο τεχνολογικό περιβάλλον της εποχής μας. Έχεις παράλληλα, τη διάθεση να δοκιμάζεις και να υιοθετείς κάθε νέα τάση στον τρόπο σκέψης και θέασης της πραγματικότητας. ΤΩΡΑ θα μπορείς να παρευρίσκεσαι σε τοπικά Συμβούλια Νέων και να καταθέτεις την άποψη σου ως σωστός ενεργός πολίτης που συμμετέχει στους τοπικούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Υπάρχει σχέδιο Δράσης Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που μπορεί να εξαπλουστεύσει τη ζωή σου. Ο εκσυγχρονισμός του Τοπου σου με όχημα τις Τεχνολογίες Πληροφοριών και Επικοινωνιών έχει ως στόχο την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών σε ψηφιακές υπηρεσίες άμεσης χρήσης και αξιοποίησης από τον κάθε πολίτη, χωρίς διακρίσεις και εμπόδια ως προς την ικανοποίηση των αναγκών του. Ο τόπος σου χρειάζεται τη συμμετοχή σου στην αλλαγή του σε ΝΕΟ ψηφιακό Τόπο, σε ΝΕΟ ψηφιακό Δήμο.

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΤΟ ΘΕΛΟΥΝ ΟΛΟΙ

Αυτό που θέλεις το θέλουν όλοι: μια καθαρή και πράσινη πόλη, έναν τόπο προσβάσιμο που διατηρεί τη πολιτιστική του φυσιογνωμία, που δίνει τη δυνατότητα σε όλους να εργαστούν συμβάλλοντας στην ανάκαμψη της τοπικής επιχειρηματικότητας, που στοχεύει στην συνεχή εκπαίδευσή σου, στην αντιμετώπιση κάθε κοινωνικού σου ζητήματος και στην επιβράβευσή σου. Δουλειά όμως σου έδωσαν; Σε ρώτησαν αν μπορείς να ζήσεις με τους όρους της αξιοπρέπειας που διέπουν μια ευνομούμενη κοινωνία; Συμμερίστηκες εμπρακτα κανείς τις ανάγκες σου; Βλέπεις να αλλάζει η καθημερινότητά σου;

ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ

Οι πολίτες έχουμε  τη δύναμη να αλλάξουμε το μέλλον του τόπου μας. Και ΕΣΥ είσαι ένας από αυτούς. Να πιστέψεις στο ρόλο σου, στο λόγο σου και στη φωνή σου. Να πιστέψουμε όλοι στον ενεργό πολίτη, στον πολίτη που μάχεται, διεκδικεί, οραματίζεται, στοχεύει και πετυχαίνει. Οι ενεργοί πολίτες συμβάλλουν στη μεγάλη αλλαγή και στην αυτοδιοίκηση, με στόχο τη διαφάνεια, την ανάπτυξη, την αλληλεγγύη και τη δημοκρατία.

Δεν έχεις ιδέα, λοιπόν ΝΕΕ και ΝΕΑ,  τι μπορείς να καταφέρεις καταθέτοντας την αποψή σου, την πρότασή σου από την σύγχρονη γνώση  και την ορμή που έχεις. Η φιλοδοξία είναι χάρισμα που δεν πρέπει να πάει χαμένο, αλλά μη ξεχνάς ότι υπάρχουν όρια και ηθικοί φραγμοί στα φιλόδοξα έργα. Κάθε κίνηση, κάθε πρωτοβουλία θα πρέπει να αποσκοπεί στην καλυτέρευση της ζωής σου, της ζωής όλων μας. Οργάνωσε την πόλη σου με την ενεργό συμμετοχή σου! Στο χέρι μας είναι να δράσουμε, να συμμετέχουμε, να αντιδράσουμε και να επηρεάσουμε τα όσα συμβαίνουν.

Το «όχι πια στα ίδια και στα ίδια» μπορεί να γίνει μια πρόκληση για να κινηθούμε ΌΛΟΙ σε μια νέα κατεύθυνση.

 

Η φωνή σου μπορεί να ακουστεί! Μη Λυγίζεις!

 

*Η κ.Μαρία Λυρώνη  είναι Γλωσσολόγος-Εκπαιδευτικός και υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με τον Δημοτικό Συνδυασμό «Ηράκλειο – Ενεργοί Πολίτες» του Ηλία Λυγερού

Λίγο πριν τις κάλπες

Λίγο πριν τις κάλπες

Περπατώντας στις γειτονιές του Ηρακλείου

Πριν πέντε χρόνια, μετά τα αποτελέσματα των Δημοτικών εκλογών, έγραψα και δημοσίευσα σκέψεις και απόψεις χρησιμοποιώντας εμπειρίες που απόκτησα από συναντήσεις και συζητήσεις που είχα  σε πολλές γειτονιές με τους πολίτες του Ηρακλείου. Τώρα, αποφάσισα  να μην περιμένω τα αποτελέσματα για να μιλήσω. Εξάλλου, λίγη σημασία έχει πως αισθάνεται κανείς – προσωπικά – μετά από μια επιτυχία ή αποτυχία

Βρισκόμαστε στις τελευταίες μέρες μιας προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του επόμενου Δημάρχου Ηρακλείου. Όπως διατύπωσα σε ένα περιεκτικό αλλά ουσιώδες προεκλογικό μου φυλλάδιο, υποχρέωση όλων μας είναι να αξιολογήσουμε όλους όσους συμμετέχουν και ζητάνε την στήριξη μας. Παράλληλα όμως, επειδή πιστεύω ότι η θέληση σας για αλλαγή πορείας υπάρχει και εκφράστηκε με την επιλογή σας την δεύτερη Κυριακή των προηγούμενων εκλογών, δεν μένει παρά να περιμένουμε για την ετυμηγορία σας. Ξέρω ότι υπάρχει μια απογοήτευση γιατί δεν έγιναν όλα όπως τα περιμέναμε.

Μήπως σε αυτές τις Δημοτικές εκλογές τα αντανακλαστικά μας πρέπει να λειτουργήσουν την ερχομένη Κυριακή για να μην κάνουμε την αναμέτρηση της δεύτερης εντελώς ανιαρή;

Περπατώντας τις προηγούμενες μέρες στην πλατεία Ελευθερίας συνάντησα και συνομίλησα με συμπολίτες μας για το μέλλον του Δήμου μας. Έχετε διαβάσει μια χαρακτηριστική κραυγή του Καζαντζάκη όπως τη μεταφέρει η Ελένη Καζαντζάκη  στο τελευταίο βιβλίο του ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΚΟ “Έτσι μου ΄ρχεται να κάμω ότι λέει ο Μπέρενσεν: Να κατέβω στο σταυροδρόμι, ν΄ απλώσω το χέρι και ν΄αρχίσω να ζητιανεύω από τους διαβάτες: <<Ελεημοσύνη, αδερφοί! “Ένα τέταρτο της ώρας ο καθένας!>> … “Αχ λίγο καιρό, να προλάβω, να τελειώσω το Έργο! … Έτσι μου έρχεται να τον παραφράσω λίγο και να αρχίσω να ζητώ από τον κάθε συμπολίτη μας μια από τις “αδέσποτες” ψήφους του που σπαταλά χωρίς λόγο. Δεν αντιλέγω, εμείς εδώ στην Κρήτη τιμούμε τη φιλία ή τη συγγένεια και με τη ψήφο μας. Όμως, ένα  μέρος της πρέπει να πάει για το μέλλον αυτής της πόλης, για το μέλλον των νέων, γιατί αυτοί οι νέοι δεν θα ξέρουν από υποχρεώσεις, θα ξέρουν όμως αν οι προηγούμενοι έκαναν το χρέος τους προς την κοινωνία.

Για μένα είναι εύκολη η αξιολόγηση. Τι να αξιολογήσω – περίφημα σλόγκαν, παιχνίδια λέξεων και περιττών αριθμών; Δεν παίζω τζόκερ, ούτε είμαι μαθηματικός να σας πω ότι είναι περιττοί αριθμοί, είμαι ένας απλός πολίτης – δεν τους  καταλαβαίνω. Άκουγα στο ραδιόφωνο υποψήφιο Δήμαρχο την περασμένη εβδομάδα να λέει … περιμένετε μέχρι την ερχόμενη Παρασκευή και θα δείτε ένα γκάλοπ που θα σας εκπλήξει. Εγώ νόμιζα αν βγει γκάλοπ την ερχόμενη Παρασκευή θα βασίζεται σε στοιχεία αυτής της Τετάρτης και της Πέμπτης, έτσι δεν είναι; Πριν δυο τετραετίες μια εκ των μεγάλων πόλεων της χώρας, και ίσως από τις πλέον συντηρητικές, επέλεξε δήμαρχο, ο οποίος σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση είχε το σθένος να μην είναι ξανά υποψήφιος, παρά τις ‘σειρήνες’ που τον προσήλκυαν . Δεν ζω εκεί για να αξιολογήσω το έργο του. Δήλωσε όμως ότι δεν θα ξαναζητήσει την ψήφο των Θεσσαλονικέων.  Αυτό εγώ το θεωρώ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, σεβάστηκε τους συμπολίτες του. Αντιδρούν στο Ηράκλειο γατί δεν τα βρίσκουν οι υποψήφιοι Δήμαρχοι να γίνει Debate. Δηλαδή αν γίνει τι νέο θα μας φέρουν από τα παλιά; Δεν πρέπει οι πολίτες του   Ηρακλείου να αποδεχτούν αυτή την πολιτική κουλτούρα, αξίζουν κάτι καλύτερο.

Συμμετέχω στην δημοτική παράταξη “ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ”  με υποψήφιο Δήμαρχο τον Ηλία Λυγερό. Ο Ηλίας Λυγερός άσκησε  πραγματική και εποικοδομητική αντιπολίτευση σε διάφορους τομείς και δραστηριότητες του Δήμου τα τελευταία πέντε χρόνια, φέρνοντας προτάσεις στο Δημοτικό Συμβούλιο,  οι οποίες πολλές φορές  υπερψηφίστηκαν. Ήμασταν εκεί την ώρα που  αρκετοί από τους υποψήφιους που ζητάνε ξανά την ψήφο σας  έλαμψαν δια της απουσίας τους.  Επιτέλους, ο Δήμος Ηρακλείου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για προσωπική διαφήμιση και προβολή. Αρκετά πια με τους  σωσίες του χθες και του σήμερα.

ΚΑΛΟ ΒΟΛΙ !

*Ο κ.Μανώλης Καροφυλάκης είναι Μηχανολόγος Μηχανικός και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τους «Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες» 

 

Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κοινωνική Πολιτική

Τοπική Αυτοδιοίκηση και Κοινωνική Πολιτική

Έχουμε ένα κοινωνικό κράτος μειωμένης έως ελάχιστης αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας στη άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.Την περίοδο πριν την κρίση, όταν η κοινωνική δαπάνη πλησίαζε τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, το ποσοστό φτώχειας στη χώρα μας έμεινε σχεδόν αμετάβλητο γύρω στο 20%-21%, ένα από τα υψηλότερα ποσοστά μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Καιροσκοπισμός, διοικητικές αστοχίες, λάθη σχεδιασμού, πελατειακές και συντεχνιακές στρεβλώσεις, δυσκίνητοι γραφειοκρατικοί μηχανισμοί έχουν διαχρονικά υπονομεύσει τον ρόλο της κοινωνικής προστασίας στη χώρα μας και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο θεσμό του κοινωνικού κράτουςκαι της Τ.Α 1ου Βαθμού.

Στη παρούσα συγκυρία, η οικονομική κρίση έχει «λυγίσει» την ελληνική κοινωνία. Νέοι, άνεργοι, γυναίκες και παιδιά είναι τα πρώτα θύματα. Ταυτόχρονα, η κρίση αυξάνει για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες το υψηλό ποσοστό φτώχειας των νοικοκυριών με αρχηγό-επικεφαλή τον άνεργο στον πληθυσμό. Οι εξελίξεις αυτές αναδεικνύουν με δραματικό τρόπο την ανάγκη στήριξης των ανέργων, των χαμηλόμισθων, των φτωχών οικογενειών. Όμως, τα αυξανόμενα προβλήματα και τις εντεινόμενες ανασφάλειες που καλείται να καλύψει το κοινωνικό κράτος χαρακτηρίζονται τόσο από την αδυναμία τυποποίησης των κινδύνων σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης όσο και από τη ρευστότητα επικέντρωσης σε συγκεκριμένες ομάδες-στόχους.

Η ενίσχυση του κοινωνικού κράτους είναι αδιανόητη χωρίς την αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προκειμένου να καλυφθούν αποτελεσματικότερα οι ανάγκες των τοπικών κοινωνιών διορθώνοντας τις γνωστές αγκυλώσεις του κράτους. Κατά το στάδιο σχεδιασμού πολιτικών κοινωνικής προστασίας από την κεντρική διοίκηση, η τοπική κοινωνία είναι η μόνη που μπορεί να καταγράψει άμεσα τις τοπικές ανάγκες και να προσφέρει στους σχεδιαστές της κεντρικής διοίκησης μία πλήρη εικόνα των προβλημάτων και των αναγκών ανά περιοχή. Κατά το στάδιο της εφαρμογής πολιτικών κοινωνικής προστασίας, η τοπική κοινωνία μέσω των δομών της μπορεί να προσαρμόζει τα προγράμματα που υλοποιεί στις τοπικές ιδιομορφίες, ώστε να αποφεύγονται προβλήματα εκ των άνω ρύθμισης των κοινωνικών αναγκών. Κατά το στάδιο της πρόληψης των κοινωνικών προβλημάτων, η τοπική κοινωνία μπορεί να συμβάλει στην ενδυνάμωση της κοινωνικής αλληλεγγύης μεταξύ ατόμου και ομάδας, ώστε κάθε πολίτης να αισθάνεται υπεύθυνος και ικανός να συμβάλλει στην αντιμετώπιση των τοπικών αναγκών με την προσωπική ενεργητική του συμμετοχή.

Μια τέτοια αντίληψη στην πράξη μπορεί να σημαίνει την ανάπτυξη από τους δήμους διαφορετικών δομών/υπηρεσιών για την αντιμετώπιση επιμέρους όψεων κοινωνικού αποκλεισμού ή επιμέρους ευπαθών πληθυσμιακών ομάδων όπως είναι ένα ένα ολοκληρωμένο σύστημα αντιμετώπισης της φτώχειας και της αστεγίας, ένα ολοκληρωμένο σύστημα φροντίδας των υπερήλικων και αντιμετώπισης των προβλημάτων που έχουν οι μοναχικοί άνθρωποι, οι μονογονεϊκές οικογένειες, σε συνδυασμό με την εφαρμογή εμπροσθοβαρών προγραμμάτων αύξησης της απασχόλησης, με συνέπεια την συγκράτηση του πληθυσμού,  ιδιαίτερα των νέων, στον τόπο τους.

Η διεθνής εμπειρία και το παράδειγμα άλλων χωρών της Ευρώπης (Γερμανία, Σουηδία, Ην. Βασίλειο, Φιλανδία), στις οποίες το μοντέλο της αποκέντρωσης λειτουργεί εδώ και πολλές δεκαετίες αποδεικνύει ότι η αποκέντρωση δεν είναι αυτοσκοπός ή πανάκεια και ότι, προκειμένου να συμβάλει αποτελεσματικά στη πρόληψη και την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων θα πρέπει να εφαρμόζεται μέσω ενός ολοκληρωμένου και συγκροτημένου πλάνου που στηρίζεται στους ακόλουθους άξονες: 1) θεσμοθέτηση στόχων παροχής ποιοτικών υπηρεσιών από τους ΟΤΑ, που εξειδικεύονται μέσω της χρήσης δεικτών και κριτηρίων απόδοσης και αποτελεσματικότητας, 2) σύσταση μηχανισμών παρακολούθησης και αξιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών από τους ΟΤΑ, 3) υιοθέτηση τοπικών σχεδίων κοινωνικής παρέμβασης που θα εξειδικεύουν τις δράσεις των ΟΤΑ στο πεδίο της κοινωνικής προστασίας, 4) βελτίωση του οργανωτικού / διαχειριστικού / χρηματοδοτικού πλαισίου άσκησης πολιτικών κοινωνικής προστασίας από τους ΟΤΑ.

Παράλληλα, η ανάγκη ενδυνάμωσης των παρεμβάσεων κοινωνικής προστασίας, ώστε αυτές να μπορέσουν να μετριάσουν τις κοινωνικές συνέπειες της κρίσης, επιτάσσει τη προώθηση του προνοιακού πλουραλισμού για τη παροχή ποιοτικών υπηρεσιών κοινωνικής φροντίδας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Εδώ, η πραγματικότητα μας ξεπερνά. Η παρατεταµένη κρίση του κοινωνικού κράτους κατά τη διάρκεια της κρίσης έχει ήδη επιτρέψει την άνοδο µιας νέας µορφής κοινωνικής οικονοµίας επονοµαζόµενη «οικονοµία της αλληλεγγύης». Μιλάµε λοιπόν για µια µορφή κοινωνικής οικονοµίας προσανατολιζόµενης στις δράσεις εκείνες που αφορούν στην τοπική ανάπτυξη, στην καταπολέµηση του αποκλεισµού, και στην επανενσωµάτωση µακροχρόνια ανέργων. Αυτή η συνύπαρξη κράτους, ιδιωτικού τομέα και κοινωνίας των πολιτών έχει ήδη δημιουργήσει ένα νέο, πολυεπίπεδο τοπίο με συμπληρωματικούς και όχι κατ’ ανάγκη συγκρουσιακούς ρόλους που καλύπτουν το φάσμα παροχής κοινωνικών υπηρεσιών. Την πραγματικότητα αυτή πολλές φορές διστάζουμε να την αναγνωρίσουμε λόγω ίσως ιδεολογικών εμμονών σε κρατικού τύπου παρεμβάσεις. Όμως η κοινωνία των πολιτών και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις γενικά, σε συνεργασία κυρίως με τους οργανισμούς  Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και προβλήματα επιλύει σε πάρα πολλές χώρες της Ευρώπης και θέσεις εργασίας προσφέρει, εμπλουτίζοντας σημαντικά το κοινωνικό μοντέλο.

Σε αυτό το πεδίο αναδιαμόρφωσης του κοινωνικού κράτους, θα πρωταγωνιστήσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση του μέλλοντος. Ας ελπίσουμε ότι οι δημοτικές εκλογές θα αναδείξουν τοπικές ηγεσίες έτοιμες να διεκδικήσουν σθεναρά έναν ισχυρότερο ρόλο των Δήμων σε θέματα κοινωνικής πολιτικής.

Ο Δήμος έχει στις αρμοδιοτητές του την ευθύνη να ρυθμίζει το σύνολο των τοπικών κοινωνικοοικονομικών υποθέσεων σύμφωνα με τις αρχές της εγγύτητας και της επικουρικότητας με κύριο μελημά του την προστασία,την ανάπτυξη και τη συνεχή βελτίωση των συμφερόντων των δημοτών χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Οι τοπικές υποθέσεις ιεραρχούνται σε επτά βασικούς τομείς που αποτελούν βασική προτεραιότητα για τον Νέο Δήμο με Αξίες και Όραμα:

  • Ανάπτυξη
  • Ποιότητα ζωής και εύρυθμη λειτουργία της πόλης και των οικισμών
  • Περιβάλλον
  • Άμεση απασχόληση των (ανέργων και πρώην χρηστών ουσιών)
  • Κοινωνική Αλληλεγγύη και Προστασία
  • Παιδεία,Πολιτισμός και Αθλητισμός
  • Πολιτική Προστασία

Η απουσία ενεργών δημοτών είναι η αιτία της αποτυχίας των δημοτικών αρχών και των δημοτικών παρατάξεων.Εμείς αυτό παλεύουμε να αλλάξουμε στην προσπάθεια μας να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα του Δήμου Ηρακλείου.

*Ο κ.Ευάγγελος Μαματζάκης είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τους Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες στις Δημοτικές Εκλογές 2019

πηγή : Εφημερίδα Νέα Κρήτη

Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν

Το της πόλεως όλης ήθος ομοιούται τοις άρχουσιν

Προκλητικός ο τίτλος του άρθρου μεγαλύτερη όμως πρόκληση είναι αυτή των εκλογών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όχι μόνο εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των υποψηφίων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων, αλλά κυρίως γιατί με το νέο νομοθετικό πλαίσιο δημιουργούνται απαιτήσεις συνεννόησης για τη λήψη αποφάσεων στο δημοτικό συμβούλιο.
Είναι σίγουρο ότι προϋπόθεση γι’ αυτό αποτελεί η υψηλή πολιτική παιδεία, και το επεξεργασμένο σχέδιο και όραμα. Γιατί μόνο πολίτες – λαοί με μια ώριμη, επεξεργασμένη και ισχυρή συνείδηση της έννοιας του γενικού, δημόσιου αγαθού μπορούν να διαμορφώσουν μια αξιοπρεπή σχέση με την πόλη και τον χώρο.
Εντούτοις, στις πόλεις που διαμορφώσαμε κυριαρχούν φορτία τσιμέντου και ανθρώπων με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται ο δημόσιος χώρος και κατ’ επέκταση να μην έχει βήμα ο δημόσιος λόγος. Σε αυτές τις συνθήκες διαμορφώνεται μαζική αντίληψη που οδηγεί σε ένα πρότυπο εξωγενούς και όχι ενδογενούς ανάπτυξης, με αποτέλεσμα η απαιτούμενη μεγάλη κατανάλωση να ελέγχεται από ξένες αλυσίδες διανομής ενώ τα μέσα προβολής και επικοινωνίας ομογενοποιούν τους κατοίκους και τον πολιτισμό.
Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει μέχρι τώρα, αυτό που οφείλει να παράγει η πόλη, η δημοκρατία, η εκκλησία του δήμου είναι οι σκεπτόμενοι πολίτες. Και στην πρόκληση αυτή οι πολίτες πρέπει να επιλέξουν την πολιτική που πρεσβεύει το αληθινά νέο.
Το νέο στην πολιτική δεν έρχεται από το πουθενά, δεν κατευθύνεται από αόρατους μηχανισμούς, δε μοιάζει με προσκεκλημένο jeune premier στη σκηνή των δημοτικών πολιτικών δρώμενων.
Ούτε η επιστροφή του παλιού που ενδύεται το μανδύα του νέου, φέρνοντας στο μυαλό μας τη θεωρία του πολιτικού μεταμορφισμού, εγγυάται τις απαιτούμενες αλλαγές.
Η επίκληση του «διαφορετικού» που δεν έχει συγκροτημένη άποψη και σχέδιο, λειτουργεί ατομικά και αυτάρεσκα, το μόνο που επιτυγχάνει είναι να καθηλώσει τη δυναμική της πόλης και να διαιωνίσει τα προβλήματα λόγω αναποτελεσματικότητας και ραθυμίας.
Εμφανίζεται ακόμη μια επίφαση «νεωτερικότητας», που στην ουσία είναι η επανάληψη του παλιού μηχανιστικού μοντέλου ανάδειξης άφθαρτων ηγετών και διαπιστώνεται η αγωνιώδης προσπάθεια πολιτικής επιβεβαίωσης προσώπων και σχημάτων που καταναλώνουν το δημόσιο βίο.
Φορείς του νέου είναι όσοι πραγματικά έδειξαν ήθος, εργατικότητα, παρήγαγαν ιδέες, συγκρούστηκαν με κατεστημένες αντιλήψεις, αντιπαρατέθηκαν, δε συμβιβάστηκαν, ήταν παρόντες και μίλησαν, δε σιώπησαν αποδεχόμενοι τετελεσμένα. Αυτοί βλέπουν τις ιδέες τους να δικαιώνονται γιατί η πολιτική πέρα από τέχνη του εφικτού, όταν συνυφαίνεται με επαρκές μορφωτικό επίπεδο, είναι και πρόβλεψη.
Ένα δεύτερο μεγάλο ζήτημα είναι αυτό της πολιτικής ηθικής.
Η δημόσια πολιτική ηθική κρίνεται στα πεδία της πολιτικής δημιουργίας, του πολιτικού καθήκοντος και του χρέους, της διάθεσης προσφοράς και όχι του αρμέγματος της αγελάδας. Το τελευταίο είναι απόρροια μιας προπολιτικής αντίληψης δεν είναι παιδεία της πόλης και πρόταγμα πολιτισμού.
Σε αυτή την κρίσιμη για την πόλη και την αυτοδιοίκηση εκλογική μάχη αναμετρώνται οι ιδέες με τους μηχανισμούς, το ήθος με τα συμφέροντα, η πολιτική με τον τακτικισμό, το παραγωγικό με το καταναλωτικό πρότυπο.
Οι πολίτες οφείλουν να επιλέξουν ποιον δήμο και ποια αυτοδιοίκηση θέλουν.
Ήδη τα προβλήματα είναι πολλά, το έργο που πρέπει να γίνει τιτάνιο.
Ιδέες, πρακτική, αξίες, όραμα και ικανότητες συνθέτουν το παζλ των χαρακτηριστικών της ζητούμενης δημοτικής διακυβέρνησης.
Οι «Ενεργοί πολίτες» μαζί με όλα τα παραπάνω διαθέτουν την εμπειρία και την αποδεδειγμένη διάθεση για να οδηγήσουν τον δήμο μας στους δρόμους μιας άλλης ανάπτυξης.

*Ο κ. Αναστάσιος (Τάσος) Τσατσάκης είναι ΕΤΕΠ στο Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη «Ενεργοί Πολίτες» και υποψήφιο δήμαρχο τον Ηλία Λυγερό.

 

πηγή :  cretalive.gr

 

 

 

 

Πρόσκληση συνάντησης με ανθρώπους του Αθλητισμού

Πρόσκληση συνάντησης με ανθρώπους του Αθλητισμού

Σαs προσκαλούμε στn σuνάντnσn των «Ενεργών πολιτών» με τα Αθλnτικά Σωματεία και εν γένει ανθρώποus του Αθλnτισμού και φορείs, για θέματα:
Διαχείριση αθλητικών χώρων και ζητήματα αθλητισμού.
Οι προτάσειs όλων πολύτιμεs.

Δευτέρα 20 Μαΐου 2019 ξενοδοχείο ATRI0N ώpα 21:00 μ.μ

Το αισθητικό αποτύπωμα της πόλης του Ηρακλείου

Το αισθητικό αποτύπωμα της πόλης του Ηρακλείου

Μια νυχτερινή βόλτα στο Ηράκλειο, στάθηκε η αφορμή – για άλλη μια φορά – για σκέψεις για την πόλη που το σκοτάδι της νύχτας καλύπτει τις πληγές της ημέρας. Με αφετηρία το Κομμένο Μπεντένι, διασχίζοντας τον Λάκκο, βγαίνοντας στην Αγίου Μηνά, φτάνοντας στον πολύπαθο και αναπλασμένο(!) “σταυρό” της πόλης, βαδίζοντας την Δικαιοσύνης, σταματώντας για λίγο στην πλατεία Ελευθερίας και μετά μέσω της Πεδιάδος φτάνοντας στην Καινούργια Πόρτα και ακολουθώντας την Πλαστήρα, ο περίπατος σταματά στην αφετηρία του, στο Πολιτιστικό. Η νύχτα, είναι αλήθεια, δεν αφήνει να φανεί, ή τουλάχιστον κάνει λιγότερη εμφανή την παράταιρη εικόνα που αντικρίζει ο διαβάτης την ημέρα. Βέβαια, την ίδια διαταραγμένη εικόνα εσωτερικεύει ο δημότης και ο επισκέπτης της πόλης σε όποια μέρη του πυκνοδομημένου οικιστικού ιστού κι αν περιηγηθεί. Δεν είναι καλύτερος ο Σταυρωμένος, ο Ξεροπόταμος και οι δυτικές συνοικίες της πόλης. Οι Τρεις Βαγιές, το Κορακοβούνι, η Φορτέτσα, οι νότιες συνοικίες, ανταγωνίζονται στην ακαταστασία όψεων και δρόμων. Η Νέα Αλικαρνασσός, η Βιομηχανική, η Καλλιθέα, η ανατολή της πόλης, δεν είναι καλύτερη. Όσο για το παράκτιο βόρειο μέτωπο, από το Καρνάγιο μέχρι την Αγία Τριάδα και το Παγκρήτιο, συμπυκνώνει την πολεοδομική διαταραχή.

Ποιο είναι επομένως, το αισθητικό αποτύπωμα της πόλης; Τι θα κρατήσει στις αναμνήσεις του, χωρίς να το αποβάλει, αλλά αντίθετα να το μυθοποιήσει, ο επισκέπτης; Ποια είναι τελικά, που είναι και το πιο σημαντικό, η άυλη αξία που σωρεύει κάθε κάτοικος της πόλης και αντιπροσωπεύει την έννοια “Ηράκλειο, η πόλη μου”; Αυτό, δηλαδή, που με θετική ενέργεια, κι όχι από συνήθεια, περνά η μια γενιά στην άλλη;

Παραβιάζω ανοιχτές καστρόπορτες αν συνοψίσω με αρνητικό τρόπο τα προηγούμενα. Η αισθητική ρύπανση, που είναι ευρύτερη από την οπτική, αντιπροσωπεύει το σύγχρονο Ηράκλειο. Η πολεοδομική αναρχία, τα σκουπίδια, το κακοφορμισμένο κυκλοφοριακό, η αποσυναρμολόγηση των γειτονιών και του ρόλου τους, η έλλειψη πρασίνου, οι γραμμές του ορίζοντα που πληγώνουν με την ακαταστασία τους, οι κακοσυντηρημένοι και ταλαίπωροι δημόσιοι χώροι, συνθέτουν την απόλυτη αισθητική διαταραχή, που επιδρά στο ψυχισμό μας, δημιουργεί νεύρα και εντείνει το άγχος των κατοίκων της υπερσυγκεντρωτικής μεγαλούπολης της Κρήτης.

Όμως, αν και φαντάζει δύσκολο να αντιστραφεί η παραπάνω απογοητευτική εικόνα, πιστεύω βαθιά ότι μπορεί η εικόνα να αντιστραφεί! Κι αν δεν μπορούμε να μεταβάλλουμε την εικόνα της πόλης με μαγικό τρόπο, από άκρη σε άκρη, μέσα σε ελάχιστο χρόνο, μπορούμε να δημιουργήσουμε θύλακες αρμονίας και ομορφιάς διάσπαρτες παντού. Με αταλάντευτη θέληση του δήμου, κανένα δημόσιο κτίριο δεν θα παραμένει άβαφο και ασυντήρητο! Τα έξυπνα κινητά θα γίνουν σύμμαχος του πολίτη σε αυτή τη δέσμευση των Ενεργών Πολιτών, ώστε με μια απλή εφαρμογή (app) ο δήμος να επεμβαίνει και ο δημότης να ενημερώνεται συνεχώς για το τι έχει γίνει.

Παράλληλα, επειδή το πρόσωπο της πόλης δεν είναι μόνο τα δημόσια κτίρια, αλλά και τα ιδιωτικά, ο δήμος σε συνεργασία με τα τοπικά συμβούλια, αλλά και με ομάδες πολιτών, θα συνδράμει τους δημότες ώστε να υλοποιούν προγράμματα αισθητικής αναβάθμισης όψεων. Σε αυτό το πλαίσιο, μπορούν να συναφθούν μνημόνια συναντίληψης μεταξύ φορέων, συλλογικοτήτων και δήμου. Να προωθηθούν πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα και των επιχειρηματιών του τόπου, που έχουν κάθε λόγο να ομορφαίνει η πόλη. Να τρέχουν συνεχώς καμπάνιες με θετικά μηνύματα από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, καθώς και ενημερωτικές εκδηλώσεις στα σχολεία, στους νέους ηρακλειώτες, στην ελπίδα και στο μέλλον της πόλης. Ο δήμος σε όλα τα προηγούμενα θα παρέχει τεχνική και αισθητική καθοδήγηση για το άρτιο τελικό αποτέλεσμα, αλλά και οικονομική ενίσχυση. Οι δημότες δεν είναι φόρου υποτελείς της Λότζιας.

Η εικόνα του Ηρακλείου, το αισθητικό αποτύπωμα, αυτό που το μάτι του επισκέπτη σαρώνει συνεχώς και καταχωρεί στα βάθη του είναι-του και αισθάνεται πλήρης όταν φεύγει και νοσταλγεί να ξαναέρθει,  είναι ο πολυτιμότερος θησαυρός που η δημοτική αρχή θα πρέπει να φροντίζει να συγκεντρώνεται στο ταμείο του δήμου. Μόνο που αυτό το ταμείο δεν είναι στην Λότζια, αλλά διαχέεται παντού: στο Ηράκλειο, στην Αλικαρνασσό, στον Γοργολαίνη, στην Παλλιανή και στο Τέμενος.

Οι Ενεργοί Πολίτες με επικεφαλής τον Ηλία Λυγερό δεσμεύονται ότι αυτό το ταμείο από χρόνο σε χρόνο θα αυξάνει!

*Ο κ.Χαράλαμπος (Μπάμπης) Κουτρούλης, iraklio@koutroulis.gr, Ηλεκτρολόγος Μηχ/κός, Πρόεδρος Αντ. ΤΕΕ Ανατ. Κρήτης, υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος με την Παράταξη “Ηράκλειο, Ενεργοί Πολίτες”

πηγή candiadoc.gr

Άρθρο του Αλέκου Ανδρικάκη στο Candiadoc.gr

Άρθρο του Αλέκου Ανδρικάκη στο Candiadoc.gr

Αποτύχατε, κύριε δήμαρχε, και μόνο που δώσατε ευκαιρία στον Κουράκη

Είχα πολλούς λόγους να επιθυμώ, ως δημότης Ηρακλείου, την επιτυχία της δημοτικής αρχής Λαμπρινού. Όχι μόνο στη γενική λογική που οφείλει να κυριαρχεί στην αντίληψη κάθε πολίτη, δηλαδή να εύχεται καθένας που διοικεί να επιτυγχάνει. Αλλά, πρωτίστως, επειδή λίγες ώρες πριν τον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών του 2014, «φώναξα» πολύ δυνατά ότι για να φύγει το σύστημα Κουράκη που έπνιγε την πόλη – εξαιτίας πολλών, όχι απαραίτητα πολιτικών, λόγων, αλλά και λόγω της πολύχρονης παραμονής στη θέση εξουσίας, χρόνος που μετατρέπει ακόμα και τη διάθεση προσφοράς σε ιδιοκτησιακή αντίληψη- θα έπρεπε να ψηφιστεί ο Βασίλης Λαμπρινός. Αυτός ήταν ο αντίπαλός του. Μόνο αν εκείνος εκλεγόταν, δεν θα είχαμε μια ακόμα περίοδο Κουράκη.

Κι αυτό συνέβη. Ίσως επειδή η κοινωνία έχει ένα «αμυντικό ένστικτο», που ξέρει να λέει, «ως εδώ».

Αλλά δυστυχώς αποδείχτηκε ότι ο ίδιος ο κ. Λαμπρινός και οι συνεργάτες του δεν περίμεναν ότι θα είχαν την ευκαιρία και την τιμή. Κι έτσι έμειναν μόνο σε ό,τι έκαναν οι πολίτες. Πήραν συγκυριακά τη δημοτική αρχή, επειδή εκείνοι ήταν οι αντίπαλοι του Κουράκη στον δεύτερο γύρο. Αλλά δεν είχαν ούτε πρόγραμμα αλλά ούτε και διάθεση να αλλάξουν την πόλη, από τα πιο μικρά και καθημερινά, μέχρι τα πιο μεγάλα και οραματικά.

Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, τα πράγματα στην πόλη δεν άλλαξαν. Σε μερικές περιπτώσεις έγιναν και χειρότερα. Η καθημερινότητα των πολιτών έχει και τη μορφή βαρβαρότητας. Από την οδύσσεια στους σπασμένους δρόμους, μέχρι μέχρι την απόγνωση οδηγών και πεζών να κυκλοφορήσουν σε ένα οδικό δίκτυο διαρκώς μπλοκαρισμένο. Από τη βρομιά που αναδύεται από κάθε γωνιά, λόγω σκουπιδιών, μέχρι το ελάχιστο υπάρχον πράσινο που χάνεται.

Ακόμα και ο πολιτισμός, ένα θεωρητικά προνομιακό πεδίο για τη σημερινή δημοτική αρχή έναντι της προηγούμενης, δεν αξιοποιήθηκε. Γιατί πολιτισμός δεν είναι οι καλές εκδηλώσεις, αλλά μόνο για την ελίτ και για τους ψηφοφόρους των δημοτικών παραγόντων.

Η ίδια η πνευματική κληρονομιά αυτής της πόλης, η Βικελαία (αυτή κι αν ήταν προνομιακό πεδίο πολιτικής για τη σημερινή διοίκηση…), αγνοήθηκε επιδεικτικά από τη σημερινή δημοτική αρχή. Αν η διοίκηση Κουράκη, που «διακρίθηκε» για την αντίληψή της περί… μη «κερδοφορίας» της Βιβλιοθήκης και γι αυτό την πολέμησε, κόντεψε να βάλει λουκέτο στη Βικελαία, η διοίκηση Λαμπρινού θα βάλει σίγουρα λουκέτο λόγω της εγκατάλειψής της από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού… Στη Βιβλιοθήκη, για την οποία έχει εκφράσει θαυμασμό ο παγκόσμιος πνευματικός κόσμος και για την οποία αγωνιούσαν μέχρι την έσχατη πνοή τους μορφές όπως ο Νίκος Γιανναδάκης και ο Ανδρέας Σαββάκης, έχουν απομείνει μερικοί μόνο δημοτικοί υπάλληλοι, από εκείνους που την κράτησαν με νύχια και με δόντια στα δύσκολα χρόνια Κουράκη, απογοητευμένοι πλέον από την αντιμετώπιση της σημερινής δημοτικής αρχής, που έταξε πολλά αλλά ουδέν έπραξε, και στην πόρτα της συνταξιοδοτικής εξόδου. Αν η διοίκηση Λαμπρινού μπορούσε να συνεχίσει στο τιμόνι του δήμου, με την ίδια πολιτική (γιατί άραγε θα την άλλαζε σε μια δεύτερη θητεία, όταν στα πρώτα «ενθουσιώδη» χρόνια έδειξε αδιαφορία;) τότε θα φορτωνόταν με ό,τι δεν «κατάφερε» η διοίκηση Κουράκη, δηλαδή στη μετατροπή της περίφημης Βικελαίας σε μια μικρή επαρχιακή βιβλιοθήκη. Ή ακόμα και στην αναστολή της λειτουργίας της, λόγω έλλειψης υπαλλήλων…

Ακόμα, ποιο οραματικό έργο, πέραν της καθημερινότητας έγινε στην πόλη; Ποιο έργο παραδόθηκε που οδηγεί, έστω και σε μικρό βαθμό, στη διαμόρφωση μιας νέας σύγχρονης πόλης, κατά τη διακήρυξη Λαμπρινού το 2014; Αντίθετα, πλήθος είναι τα μισοτελειωμένα έργα που επιτείνουν τη βαρβαρότητα στη ζωή των πολιτών. Από τον (εγκαταλειμμένο) Δερματά μέχρι τα ατελείωτα έργα στη Δικαιοσύνης και αλλού. Για τα οποία ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κ. Αναστασάκης αυτάρεσκα (έως αλαζονικά) διακήρυττε ότι δίνουν στο Ηράκλειο ένα… «ευρωπαϊκό άρωμα», αλλά όταν έφτανε η κρίσιμη φάση και κορυφωνόταν η οργή των πολιτών, ζητούσε συγγνώμη… Μια συγγνώμη, δυο συγγνώμες, τρεις συγγνώμες, ε, άντε στο καλό!

Ακόμα και στο φαραωνικό και σκανδαλώδες Πολιτιστικό – Συνεδριακό Κέντρο, αυτό στο οποίο επικεντρώθηκε εν πολλοίς η προεκλογική συζήτηση του 2014, ακολουθήθηκε ο ίδιος δρόμος, αυτός που οι δημότες καταδίκασαν με την ψήφο τους. Ακόμα και ο υπεύθυνος του έργου (που τοποθετήθηκε από τη δημοτική αρχή Κουράκη), εκείνος που εξέφραζε την πολιτική που εκτόξευσε το έργο από τα 22 εκατ. ευρώ του προϋπολογισμού στα 55-60 εκατ. της πραγματικής δαπάνης, παρέμεινε στη θέση του στη μισή θητεία Λαμπρινού. Κι απομακρύνθηκε όταν έγραψε άρθρο κατά των «εργοδοτών» του στη δημοτική αρχή.

Θα πει κανείς ότι τουλάχιστον αυτή η δημοτική αρχή δεν έδειξε στοιχεία διαπλοκής. Δεν είμαι και τόσο σίγουρος τί ακριβώς σημαίνει το να αναθέτει ο αρμόδιος (νεοδημοκράτης) αντιδήμαρχος σε ιδιωτική εταιρεία (με πρόεδρο τον νεοδημοκράτη και πρόεδρο τη ΝΟΔΕ) και με ποσό μισό εκατομμύριο ετησίως την εφαρμογή μέρους των κυκλοφοριακών μέτρων (που ακόμα δεν ωρίμασαν, αλλά το χρήμα πέφτει…) ή να αλλάζει όλο το σύστημα της κυκλοφορίας σε μέρος του ιστορικού κέντρου ώστε να οδηγούνται τα οχήματα σε ιδιωτικό χώρο που κατά τύχη ανήκει σε γνωστό νεοδημοκράτη επιχειρηματία του Ηρακλείου…

Οι αναθέσεις δε σταμάτησαν. Κι αυτό είναι υποψία για τί μπορεί να συμβαίνει… Οι προσλήψεις από το παράθυρο (ακόμα και των ανιψιών προέδρων ή αντιπροέδρων δημοτικών οργανισμών), οι αναθέσεις εργολαβιών σε εταιρείες ιδιοκτησίας δημοτικών παραγόντων, δεν ξέρω πόσο νόμιμο και ηθικό είναι…

Όμως ο δήμος έγινε κερδοφόρος, μας λέει περήφανα η σημερινή δημοτική αρχή! Έχει στο θησαυροφυλάκιό του 50 εκατομμύρια ευρώ! Και τί έγινε; Πού επενδύονται αυτά τα χρήματα; Έχεις 50 εκατομμύρια «κέρδος» αλλά έχεις διαλυμένο οδικό δίκτυο ή ανθρώπους που δεν έχουν καθημερινά φαγητό στο τραπέζι τους κι εσύ δηλώνεις υπερήφανος; Έχεις 50 εκατομμύρια και δεν τα κάνεις υποδομές στην πόλη ή κοινωνική πολιτική; Αν ήσουν ιδιωτική επιχείρηση καλώς θα μεγάλωνες το κομπόδεμά σου…

Αλλά δεν είσαι! Είσαι;

Αποδείχτηκε παράλληλα το συγκυριακό της παράταξης (και διοίκησης) Λαμπρινού από το γεγονός ότι λειτούργησε ως τροφοδότης στον «αντίπαλο» του 2014: η μισή εκλεγμένη δημοτική αρχή βρίσκεται σήμερα στον συνδυασμό Κουράκη! Άνθρωποι που υποτίθεται διοίκησαν ώστε να πέσει και να συντριβεί το «σύστημα Κουράκη».

Φυσικά έβαλε το χεράκι του ο γαλάζιος τοπικός βουλευτής Αυγενάκης, που όμως βρήκε πρόσφορο έδαφος στα κελεύσματά του, αποδεικνύοντας ότι η ομάδα δεν ελεγχόταν μόνο από τον δήμαρχο αλλά και από τον κομματάρχη. Αυτό προφανώς δεν έγινε εν αγνοία του δημάρχου. Κι αν έγινε, αν αιφνιδιάστηκε από την «αυγενακειάδα» μέσα στο ίδιο το γραφείο του, τότε, λυπάμαι, αλλά απέδειξε ότι αυτό που έγραψα από την πρώτη στιγμή, ότι δηλαδή μπορεί (και είναι) ένας ευγενής αστός του Ηρακλείου, φύσει και θέσει υπερασπιστής και καλός εκπρόσωπος των συμφερόντων του νομικού κόσμου, αλλά δεν μπορεί να είναι ο πρώτος στον μεγαλύτερο (και με τα πλέον πολύπλοκα προβλήματα) στην Κρήτη, μάλλον ισχύει.

Αν δεν κατάλαβε ότι είχε μέσα στον κόρφο του έναν φτωχοδιάβολο που έκανε «παράλληλο κουμάντο», δεν κάνει για το αξίωμα…

Ασφαλώς έγιναν και θετικά αυτή την περίοδο. Ναι, η δημοτική αρχή διακρίθηκε για τη στάση της στο προσφυγικό. Κι αυτό αναγνωρίζεται.

Ασφαλώς επίσης άλλαξε ένα πράγμα, που όμως δεν στοιχειοθετήθηκε ως ικανή συνθήκη αλλαγής. Η έκφραση της Λότζια έγινε περισσότερο ευγενής και δημοκρατική. Δεν μπήκαν στο στόχαστρο (τουλάχιστον δημόσια) όσοι διαφώνησαν, όσοι έκριναν και κατέκριναν.

Αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Πολύ περισσότερο που σήμερα ο κ. Κουράκης έχει ξανά την ευκαιρία να διεκδικήσει την επιστροφή του. Κι αυτό είναι «έργο» της διοίκησης Λαμπρινού…

* Ο κ.Αλέκος Α. Ανδρικάκης είναι δημοσιογράφος, υπεύθυνος του Candiadoc.gr και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Ηρακλείου με τους «Ενεργούς Πολίτες» 

πηγή : candiadoc.gr

Δήμος και Νέοι

Δήμος και Νέοι

Ένα βασικό πρόβλημα που καλείται η Δημοτική Αρχή να αντιμετωπίσει και να βρει λύση  είναι πως θα βοηθήσει τους νέους να «βγουν» από την εικονική πραγματικότητα που τους οδηγεί η κακή χρήση της τεχνολογίας και να προσαρμοστούν στην πραγματικότητα της καθημερινότητας.

Αυτό το πρόβλημα το αντιμετωπίζουν οι περισσότερες οικογένειες με τα παιδιά τους και στο χώρο εργασίας μου γίνομαι δέκτης τέτοιων προβλημάτων.

Στην προεκλογική περίοδο πολλοί μιλούν για τους νέους αλλά κανείς δεν προσπαθεί να διατυπώσει συγκεκριμένες προτάσεις που θα βοηθήσουν τη νέα γενιά να νιώσει ότι μπορεί να διεκδικήσει αυτό που της αξίζει. Να συμμετέχει στα κέντρα λήψης αποφάσεων που αφορούν αυτήν.

Τι θα μπορούσε να κάνει μια νέα Δημοτική Αρχή.

Να προσπαθήσει να αξιοποιήσει τη Βικελαία Βιβλιοθήκη ως πόλο έλξης των νέων. Με διάφορους τρόπους ελκυστικούς και ουσιαστικούς να φέρει τους νέους κοντά της. Με εκδηλώσεις, ημερίδες, αναλύσεις, για θέματα όπως το bullying, τον ρατσισμό. Για θέματα ενημέρωσης για ιστορικά στοιχεία που αφορούν στο Ηράκλειο, την Κρήτη αλλά και την Ελλάδα και που δεν διδάσκονται στο σχολείο, λόγω των προγραμμάτων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Να μάθουν οι νέοι να χρησιμοποιούν σωστά το διαδίκτυο. Να δημιουργηθούν ομάδες για σκάκι, ομάδες θεατρικές, ομάδες χορού, τραγουδιού (χορωδίες), μουσικής και ό,τι άλλο προτείνουν οι νέοι μας. Να οδηγήσει με τον τρόπο αυτό στην εξωστρέφεια τα παιδιά μας, τα οποία τα τελευταία χρόνια κλείνονται όλο και περισσότερο στον εαυτό τους και υστερούν στην επικοινωνία με τους άλλους. Πόσα παιδιά δημιουργούν τέτοιες παρέες και δεν έχουν τρόπο και χώρο για να εκφραστούν!

Το Πολιτιστικό Κέντρο, εκτός των άλλων, δεν πρέπει μόνο να αναπαράγει τέχνη και πολιτισμό αλλά θα πρέπει να παράγει τέχνη και πολιτισμό και θα μπορούσε να δώσει στέγη σε όλους τους νέους με τέτοιους είδους ανησυχίες.

Θα μπορούσε επίσης η νέα δημοτική αρχή να κάνει ουσιαστική προσπάθεια για να προφυλάξει τους νέους από τα ναρκωτικά και γενικά από τις εξαρτήσεις που δημιουργούν τόσα προβλήματα στη ζωή τους.

Αν πράγματι θέλει η δημοτική αρχή να είναι κοντά ισότιμα σε όλους τους δημότες δεν θα πρέπει αν αγνοήσει τα νέα παιδιά που είναι το μέλλον της πόλης, μένοντας μακριά από τους αγωνίες τους.

Θα πρέπει να τα βοηθήσει να νιώσουν ότι ζουν σε μια πόλη που ενδιαφέρεται για τους νέους, τους προσφέρει λύσεις στα προβλήματά τους και προσπαθεί καθημερινά να αναβαθμίσει την κουλτούρα τους.

*Ο κ.Γιώργος Μανδαλάκης είναι δημοτικός σύμβουλος και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τους «Ηράκλειο Ενεργοί Πολιτές»

 

πηγή : cretalive.gr